Pochodził z Pilicy. Po przybyciu do powstańczego obozu w Ojcowie zapisano w rejestrach i przydzielono do oddziału kosynierów. Wraz z towarzyszami walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r. Prawdopodobnie ranny został wzięty do niewoli. Wyrokiem sądu Wojennego został skazany na zesłanie w głąb Rosji. Z ewidencji rosyjskiej wynika, że w 1868 r. przebywał w okręgu
KUTTEK Franciszek
Był oficerem w stopniu majora w wojsku austriackim. Do ojcowskiego obozu powstańczego przybył 8 lutego 1863 r. Został przyjęty jako żołnierz-lekarz do oddziału Żuawów Śmierci formowanego przez Franciszka Rochebrun. Na listę obozową został wpisany 15 lutego. Walczył w bitwie miechowskiej razem ze swoim oddziałem.
WB
Źródła:
Lista oficerów 1 Pułku Żuawów Śmierci, Ojców 15.2.1863 Ojców,Historia zdjęcia dokument, za:
KWAK Józef (1837-?)
Urodził się 8 czerwca 1837 r. w Dziale na Podhalu. Przybył do powstańczego obozu w Ojcowie i został przyjęty do oddziału w stopniu sierżanta. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. Po bitwie szczęśliwie przedostał się d Galicji i ukończył studia techniczne. Pracował jako inżynier w Mościskach koło Lwowa. Przystąpił do Towarzystwa Wzajemnej
KWAPIEŃ Julian (1894-1943)
Urodził się 26 stycznia 1898 r. w Miechowie jako syn Michała i Marianny z d. Mazurek. Do szkoły powszechnej uczęszczał w Miechowie natomiast 4 klasy szkoły średniej ukończył w Sosnowcu. 16 maja 1916 r. wstąpił w Miechowie do Polskiej Organizacji Wojskowej, pełnił obowiązki sekcyjnego i kuriera. Rozbrajał w Miechowie Austriaków. W miechowskim Związku Strzeleckim był
KWAPIEŃ Wincenty (1898-1921)
Urodził się w Miechowie Jako syn Michała i Marianny z d. Mazurek. 7 kwietnia 1916 r. wstąpił w szeregi Legionów Polskich. Otrzymał przydział do 2 kompanii etapowej oddziału skautowego przy 6 pułku piechoty. Potem został przeniesiony do 3 pułku piechoty w II Brygadzie Legionów Polskich. Był prawdopodobnie ranny, gdyż w drugiej połowie 1917 r. jego
KWAPIŃSKI Antoni (1842-?)
Urodził się w Miechowie jako syn Franciszka i Małgorzaty z d. Tracz. W Miechowie należał od r. 1861 r. do organizacji narodowej. 17 stycznia 1863 r. wyszedł do puszczy Kampinoskiej. Wysłany do Płońska, został tamże ranny. Po zaopatrzeniu rany walczył w Bodzechowie jako kawalerzysta potem pod Staroźrebami. Złapany przez moskali, odstawiony do Modlina został skazany
KWAPIŃSKI Wiktor (1883-1957)
Urodził się 6 grudnia 1883 r. w Miechowie jako syn Wincentego i Franciszki z Czarneckich. Ukończył gimnazjum filologiczne w Kielcach (1905 r.), po czym 23 września wstąpił do Zgromadzenia Księży Misjonarzy i tam studiował filozofię i teologię. 3 maja 1908 r. został w Krakowie wyświęcony na kapłana. Był prefektem w Małym Seminarium Arcybiskupim we Lwowie
KWAPNIEWSKI Jan
W czasie wybuchu powstania studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Wraz z kolegami przedostał się przez granicę do Ojcowa, gdzie formował się oddział powstańczy. Pod dowództwem A. Kurowskiego walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Rzecz o roku 1863, publ. towarzysząca wystawie: Uniwersytet Jagielloński wobec Powstania Styczniowego (red. A. Zięba), Kraków 2013
KWAPNIEWSKI Jan (1839-?)
Urodził się 12.05.1839 r. w Radłowie. Uzyskał dyplom technika kolejowego i pracował na kolei w Dębicy. Walczył z Rosjanami pod dowództwem A. Kurowskiego w Miechowie jako strzelec. Później z Aleksandrem Krukowieckim w Glanowie.Po powstaniu ukończył studia inżynierskie i został w Jaśle naczelnikiem sekcji konserwacji kolei. Deklarację przynależności do Stowarzyszenia Weteranów podpisał 16.02.1894 r.
WB
Źródła:
Białynia-Chołodecki J., Pamiętnik
KWASKOWSKI Konstanty
Do powstańczego obozu w Ojcowie przybył 7 lutego. Zapisano go w rejestrach i zakwalifikowano jako kawalerzystę. Wszedł w skład 2 plutonu jazdy pod dowództwem por. Józefa Gaszyńskiego. Bił się z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023AP Kielce, 21/23, sygn.1, s. 19
