Apoloniusz Eustachy Kurowski herbu Szreniawa urodził się 26 marca 1819 r. w Bolewicach parafia Trzeciel jako syn Antoniego i Martyny Pietkiewicz. Ojciec był właścicielem Ptaszkowej, posesorem Sierczy i dzierżawcą Bolewic w Wielkopolsce. Pierwsze nauki pobierał w domu, potem chodził do szkoły lwowieckiej pod Pniewami, wreszcie do gimnazjum w Lesznie. Po śmierci ojca przerwał naukę i
Pochodził z Pilicy. Po przybyciu do powstańczego obozu w Ojcowie zapisano w rejestrach i przydzielono do oddziału kosynierów. Wraz z towarzyszami walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r. Prawdopodobnie ranny został wzięty do niewoli. Wyrokiem sądu Wojennego został skazany na zesłanie w głąb Rosji. Z ewidencji rosyjskiej wynika, że w 1868 r. przebywał w okręgu
Był oficerem w stopniu majora w wojsku austriackim. Do ojcowskiego obozu powstańczego przybył 8 lutego 1863 r. Został przyjęty jako żołnierz-lekarz do oddziału Żuawów Śmierci formowanego przez Franciszka Rochebrun. Na listę obozową został wpisany 15 lutego. Walczył w bitwie miechowskiej razem ze swoim oddziałem.
WB
Źródła:
Lista oficerów 1 Pułku Żuawów Śmierci, Ojców 15.2.1863 Ojców,Historia zdjęcia dokument, za:
Urodził się 8 czerwca 1837 r. w Dziale na Podhalu. Przybył do powstańczego obozu w Ojcowie i został przyjęty do oddziału w stopniu sierżanta. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. Po bitwie szczęśliwie przedostał się d Galicji i ukończył studia techniczne. Pracował jako inżynier w Mościskach koło Lwowa. Przystąpił do Towarzystwa Wzajemnej
Urodził się w Miechowie jako syn Franciszka i Małgorzaty z d. Tracz. W Miechowie należał od r. 1861 r. do organizacji narodowej. 17 stycznia 1863 r. wyszedł do puszczy Kampinoskiej. Wysłany do Płońska, został tamże ranny. Po zaopatrzeniu rany walczył w Bodzechowie jako kawalerzysta potem pod Staroźrebami. Złapany przez moskali, odstawiony do Modlina został skazany
W czasie wybuchu powstania studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Wraz z kolegami przedostał się przez granicę do Ojcowa, gdzie formował się oddział powstańczy. Pod dowództwem A. Kurowskiego walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Rzecz o roku 1863, publ. towarzysząca wystawie: Uniwersytet Jagielloński wobec Powstania Styczniowego (red. A. Zięba), Kraków 2013
Urodził się 12.05.1839 r. w Radłowie. Uzyskał dyplom technika kolejowego i pracował na kolei w Dębicy. Walczył z Rosjanami pod dowództwem A. Kurowskiego w Miechowie jako strzelec. Później z Aleksandrem Krukowieckim w Glanowie.Po powstaniu ukończył studia inżynierskie i został w Jaśle naczelnikiem sekcji konserwacji kolei. Deklarację przynależności do Stowarzyszenia Weteranów podpisał 16.02.1894 r.
WB
Źródła:
Białynia-Chołodecki J., Pamiętnik
Do powstańczego obozu w Ojcowie przybył 7 lutego. Zapisano go w rejestrach i zakwalifikowano jako kawalerzystę. Wszedł w skład 2 plutonu jazdy pod dowództwem por. Józefa Gaszyńskiego. Bił się z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023AP Kielce, 21/23, sygn.1, s. 19
Urodził się w Miechowie 6 czerwca 1921. Po ukończeniu szkoły powszechnej i gimnazjum został przyjęty do liceum gdzie otrzymał świadectwo maturalne.
Po pomyślnym zdaniu egzaminów wstępnych został przyjęty na Wydział Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wojna przekreśliła jego plany i został urzędnikiem w miechowskim magistracie.
W 1942 r. został zaprzysiężony jako żołnierz przekształconej z ZWZ Armii Krajowej i przyjął
Był w Bochni lokajem. Na wiadomość o formowanych pod Krakowem oddziałach powstańczych wyruszył do Krakowa, a stamtąd do Ojcowskiego obozu powstańczego do którego przybył na początku lutego. Zapisany w rejestrach został wytypowany na żołnierza oddziału Żuawów Śmierci. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
