Urodził się w 1912 r. w Kozłowie. Po ukończeniu szkoły powszechnej pomagał rodzicom prowadzić gospodarstwo rolne. Służbę wojskową odbył w Korpusie Ochrony Pogranicza. Zmobilizowany w obliczu zbliżającej się wojny odbył szczęśliwie kampanię wrześniową, uniknął niewoli i powrócił do rodzinnego Kozłowa.
Był jednym z pierwszych członków Służby Zwycięstwa Polski – Związku walki Zbrojnej formującej się w powiecie
Mieczysław Kwieciński ps. „Oset” urodził się 2 czerwca 1893 r. w Miechowie. Był synem małżonków Mateusza Kwiecińskiego (urzędnika kolejno: gminnego, powiatowego w Miechowie, a w końcu gubernialnego i wojewódzkiego w Kielcach) i Weroniki z domu Klatt. Po ukończeniu szkoły powszechnej uczył się dalej w gimnazjum kieleckim, aby po strajku szkolnym w 1905 roku kontynuować ją
Lat 23, ze Słomnik, mieszkający przy rodzicach. W lutym/marcu 1863 żołnierz I Dywizjonu Kosynierów, pod dowództwem Teodora Cieszkowskiego – I oddział, II-go plutonu.
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023AP Kielce zesp. 26, sygn. 1 (Naczelnik Wojenny Powiatów Olkuskiego i Miechowskiego), s. 38 – skład I Dywizjonu Kosynierów (rkps)https://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/74927/wincenty-kwiecinski
Urodził się w Krakowie 12 lipca 1837 r. jako syn Józefa i Marianny z d. Kosowska. Mieszkał w Krakowie i był lokajem. Po zgłoszeniu się do powstańczego obozu w Ojcowie zapisano go w księgach jako szeregowca. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. a po rozproszeniu oddziału przedostał się do partii Dionizego Czachowskiego i
Pochodził z Krakowa i był czeladnikiem zegarmistrzowskim. Przybył do powstańczego obozu w Ojcowie 7 lutego z pałaszem w ręce – jedyną bronią jaką mógł zdobyć. Został zapisany w rejestrach i przydzielony do kompanii strzelców. Z nimi walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r. Co się z nim działo po klęsce oddziału nie wiadomo.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki
Urodził się w Jaworznie i był wyrobnikiem. W lutym dotarł do ojcowskiego obozu powstańczego, wziął udział w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Nieznane są jego losy pobitewne, ale widnieje w listach pensjonariuszy Przytuliska Weteranów w Krakowie.
WB
Źródła:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie
Zapisany w rejestrach obozu powstańczego w Ojcowie jako przybyły 10 lutego. Został zakwalifikowany do pierwszej kompanii (kosynierów) w stopniu podoficera. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. a po bitwie szczęśliwie dotarł do Krakowa.
WB
Źródła:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie, rok
Pochodził z Płocka i w czasie powstania styczniowego był studentem. W odruchu patriotyzmu uzbrojony w dubeltówkę i dwa pistolety wyprawił się do powstania i w początku lutego pojawił się w ojcowskim obozie powstańczym. Zapisany w rejestrach został włączony do oddziału w którego szeregach walczył z Moskalami w Miechowie 17 lutego 1863 r. Po klęsce oddziału
Dotarł do powstańczego obozu w Ojcowie 7 lutego. Został zapisany w rejestrach i przydzielony do oddziału kawalerii. Walczył z Moskalami w Miechowie 17 lutego1863 r.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023AP Kielce zesp. 26, sygn. 1 (Naczelnik Wojenny Powiatów Olkuskiego i Miechowskiego), s. 20 – Lista kawalerii z 2.1863
Pochodził ze Lwowa. W pierwszych dniach lutego znalazł się w obozie ojcowskim gdzie zapisano go do oddziału Żuawów Śmierci. W bitwie miechowskiej wraz z towarzyszami rzucił się do ataku na cmentarz. Poległ od pierwszej salwy rosyjskich żołnierzy ukrytych za murem. Został pochowany we wspólnej mogile powstańczej na miechowskim cmentarzu parafialnym.
WB
Źródła:
Webersfeld Edward, Obóz w Ojcowie, w:
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
