Urodził się w 1842 r. Kurzynie Małej na Podkarpaciu. W początkach powstania przedostał się do Królestwa gdzie zgłosił się do obozu powstańczego w Ojcowie. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Po rozproszeniu oddziału po przegranej bitwie przedostał się do oddziału Mariana Langiewicza i walczył pod Chrobrzem i Grochowiskami. Później wraz ze Stefanem Malczewskim
BARANOWSKI Lucjan (1845-?)
Był słuchaczem Instytutu Technicznego w Krakowie. Do powstańczego obozu w Ojcowie przybył w połowie lutego 1863r. Był wyposażony w odpowiednie ubranie i uzbrojony w rewolwer. Po zapisie w rejestrach wytypowano go oddziału kosynierów. W jego szeregach walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023AP Kielce
BARAŃSKI Jan (1843-?)
Pochodził z Krakowa. W czasie powstania styczniowego był słuchaczem drugiego roku Instytutu Technicznego w Krakowie. Na sygnał powstania z dużą grupą ochotników już w pierwszych dniach lutego wyprawił się do ojcowskiego obozu powstańczego. Na miejscu zapisano go w rejestrach i przydzielono do kompanii strzelców. W jej szeregach walczył z Moskalami w Miechowie 17 lutego 1863
BARCHANOWSKI Józef (1836-?)
Urodził się w Jędrzejowie jako syn Grzegorza i Magdaleny Z Kossakowskich. Był mistrzem szewskim. Na początku lutego przybył do powstańczego obozu w Ojcowie i został zakwalifikowany do kosynierów. Został żołnierzem 1 plutonu drugiego oddziału w pierwszym dywizjonie kosynierów. Walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r. a po klęsce oddziału powrócił do Jędrzejowa. Nie doznał represji
BARCZYŃSKI Bolesław (1898 – 1987)
Urodził się 23 marca 1898 r. w Miechowie Jako syn Antoniego i Marianny Barczyńskich. Ojciec jego był kowalem i pracował we własnym zakładzie. Bolesław często pomagał ojcu w ciężkiej pracy kowala ucząc się jednocześnie tego zawodu. Szkołę powszechna skończył w Miechowie. W czasie wybuchu wielkiej wojny miał 16 lat. Już rok później wstąpił do legionów
BARCZYŃSKI Romuald (1882-1961)
Urodził się w Szczepanowicach 15 lipca 1882 r. jako syn Tomasza i Marcjanny zd. Staszkiewicz Barczyńskich. Ojciec Tomasz jako posiadacz licznych nieruchomości czerpał dochód z czynszów i dzierżaw, natomiast matka zajmowała się gospodarstwem domowym. W rodzinie były tradycje rzemieślnicze – stryj Antoni był mistrzem kowalskim, dlatego po ukończeniu szkoły powszechnej Romualda oddano do terminu do
BARCZYŃSKI Włodzimierz (?)
Służył w 13 pułku ułanów w korpusie gen. bryg. Antoniego Giełguda, potem w korpusie gen. dyw. Henryka Dembińskiego. W grudniu 1831 r. organizował siłę zbrojną w Miechowie, z którą wycofał się do Warszawy. Otrzymał dyplom „dobrze zasłużonego ojczyźnie”, a 5 IX 1831 r. Krzyż Złoty Virtuti Militari nr 2315.
Źródła:
Dokumenty Sztabu Głównego WP z 1831 r
BARON Józef
Do powstańczego obozu w Ojcowie przybył 7 lutego. Zapisano go w rejestrach i zakwalifikowano jako kawalerzystę. Wszedł w skład 2 plutonu jazdy pod dowództwem por. Józefa Gaszyńskiego. Bił się z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023AP Kielce zesp. 26, sygn. 1 (Naczelnik Wojenny
BARTEL Władysław (?-1863)
Do powstańczego obozu w Ojcowie przybył 7 lutego. Zapisano go w rejestrach i zakwalifikowano jako kawalerzystę. Wszedł w skład 2 plutonu jazdy pod dowództwem por. Józefa Gaszyńskiego. Bił się z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. a po klęsce oddziału przedostał się do regionu świętokrzyskiego i tam dalej walczył. Ranny w potyczce pod Radomiem
BARTOSZEWICZ Adam Dominik (1848-1886)
Urodził się w 1848 r. w Poniemuniu nad Niemnem na Litwie. Ukończywszy szkoły średnie w Wilnie kontynuował naukę na uniwersytet w Moskwie.w 1862 r. przybył do Krakowa aby dokończyć edukacje w zakresie prawa. Jednak w styczniu 1863 r. aktywnie włączył się w działania powstańcze udał się do Ojcowa. Gdzie wstąpił do oddziału Żuawów Śmierci dowodzonych
