Urodził się 28.06.1845 r. w Warszawie jako syn Edwarda Bogumiła i Anny Krystyny (z Schützów) Strasburgerów. Jego ojciec był cukiernikiem, właścicielem cukierni przy ul. Królewskiej obok wejścia do Ogrodu Saskiego w Warszawie. Matka w okresie manifestacji patriotycznych 1861 r. organizowała kwesty w kościołach i zbiórkę pieniędzy na pomnik pięciu poległych. Jako 17-letni chłopak uciekł z
Był synem Ludwika Straszewskiego obywatela ziemskiego z Rzędowic w Proszowskim i wnukiem założyciela plant krakowskich. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim. W obozie ojcowskim do którego przybył z kolegami służył jako oficer kosynierów. Poległ w bitwie miechowskiej 17 Lutego 1863 r. Według opisu kolegów już ciężko ranny konającym głosem zachęcał ich do walki z Rosjanami. Został w
Urodził się w Rzędowicach. Przed powstaniem ukończył szkołę techniczna w Krakowie i pracował w swoim zawodzie. Na wiadomość o formującym się oddziale powstańczym w niedalekim Ojcowie, przekroczył szczęśliwie granicę i dotarł do obozu. Tam został przyjęty do kawalerii i wraz z towarzyszami walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r.Po rozproszeniu oddziału po przegranej bitwie
Pochodził z Litwy, ale w czasie powstania styczniowego studiował na wydziale filozoficznym na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Tam przyłączył się do grupy ochotników wyruszających do powstania i uzbrojony w pałasz i pistolety przybył do ojcowskiego obozu powstańczego. Został zapisany w rejestrach (przy czym odebrano mu pistolety dla innych bezbronnych ochotników) i przydzielony do szwadronu kawalerii
Był administratorem majątku ziemskiego. Walczył w oddziale A. Kurowskiego w Miechowie. Po rozproszeniu oddziału znalazł się w oddziale gen. Edmunda Taczanowskiego. Ciężko ranny w jednej z bitew został ujęty i osadzony w Cytadeli Warszawskiej. Zwolniony ze względów zdrowotnych wyemigrował do Francji. Po powrocie do kraju został wcielony do armii carskiej.
WB
Źródła:
Maliszewski J., Powstanie Styczniowe, Notatki biograficzne
Dotarł do powstańczego obozu w Ojcowie w połowie miesiąca lutego. Zapisano go w rejestrach i wytypowano do kawalerii do 2 plutonu pod dowództwo por. Józefa Gaszyńskiego. Po jego rozkazami walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023AP Kielce zesp. 26, sygn. 1 (Naczelnik Wojenny Powiatów
Urodził się w Leksandrowie nie daleko Wiśnicza. W czasie powstania był kadetem marynarki austriacko-węgierskiej. Swój urlop wykorzystał aby przedostać się do formowanego w Ojcowie obozu powstańczego. Został tam przyjęty do oddziału Żuawów Śmierci. Walczył 17 lutego 1863 r. w Miechowie a po rozproszeniu oddziału przedostał się do partii Mariana Langiewicza. W szeregach tamtego oddziału walczył
Był uczniem gimnazjum w Krakowie. Po zameldowaniu się w ojcowskim obozie powstańczym został zapisany w rejestrach i przydzielony do kompanii strzelców. Walczył 17 lutego 1863 r. z Rosjanami w Miechowie. Jego dalsze losy nie są znane.
WB
Źródło:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie, rok
Pochodził z Warszawy, ale w czasie powstania był aptekarzem pracując w aptece Romualda Wendy w Częstochowie. W lutym 1863 r. przyjechał do powstańczego obozu w Ojcowie i tu otrzymał funkcje setnika i dywizjonu kosynierów dowodzonego przez Teodora Cieszkowskiego. Walczył w 7 lutego Sosnowcu i 17 lutego w Miechowie, gdzie podczas bitwy otrzymał ranę od szabli
Był żołnierzem austriackim w stopniu feldfebla i służył w szpitalu wojskowym w Krakowie. Na wiadomość o formującym się wojsku powstańczym porzucił służbę i wraz z grupą innych ochotników w połowie lutego przybył do ojcowskiego obozu powstańczego. Ta zapisany w rejestrach został przydzielony do oddziału strzelców. W jego szeregach walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
