Wraz z kolegami dotarł do powstańczego obozu w Ojcowie. Bił się z Rosjanami w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Ciężko ranny został przewieziony do Tarnowa gdzie zmarł 29 marca 1863 r. Został pochowany na cmentarzu w Tarnowie.
WB
Źródła:
Rzecz o roku 1863, publ. towarzysząca wystawie: Uniwersytet Jagielloński wobec Powstania Styczniowego (red. A. Zięba), Kraków 2013 Paprota J
Urodził się w Pieniążkowicach 6.1.1840 r. jako syn Jana urzędnika mieszkającego Zassowie, który był kuzynem księdza Ludwika Ruczki proboszcza w Kolbuszowej niezłomnego działacza na rzecz uwalniania zesłańców syberyjskich. W 1859 r Julian ukończył gimnazjum w Tarnowie po czym rozpoczął studia prawnicze na krakowskim Uniwersytecie Jagiellońskim. W czasie powstania styczniowego przerwał studia i przekradł się do
Pochodził z Pieniążkowic (nowotarskie). Był studentem prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Na początku lutego zameldował gotowość walki w powstańczym obozie w Ojcowie. Został zapisany w rejestrach i zakwalifikowany jako strzelec. Posiadał własny karabin i pałasz. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. jako dowódca pododdziału kosynierów, a po klęsce przedostał się do
Aleksander Rudy urodził się 14 kwietnia 1914 r. w Sławicach w powiecie miechowskim jako syn Franciszka miejscowego rolnika. Posiadał zdolności plastyczne i interesował się lotnictwem. Dzięki wytrwałości w swoich zainteresowaniach udało mu się ukończyć szkołę pilotów w Dęblinie. Dodatkowo jako uzdolniony pilot ukończył kursy akrobacji lotniczej.Służbę w wojsku rozpoczął w 123 Eskadrze Myśliwskiej, potem został
Przybył do Ojcowa i zameldował się w obozie powstańczym 7 lutego. Zapisano go w rejestrach i przydzielono do oddziału kosynierów. Podał przy rejestracji, że pochodzi z Mszan Dolnych pod Lwowem i jest służącym. Walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r. Po klęsce oddziału przedostał się do Galicji i powrócił do Lwowa. Władze austriackie aresztowały go
W czasie wybuchu powstania styczniowego był studentem wydziału medycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Przetrwał studia i wraz z przyjaciółmi przekradł się przez granicę do tworzonego w Ojcowie obozu powstańczego. Razem z załoga obozu wziął udział w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r.
Źródło:
Rzecz o roku 1863, publ. towarzysząca wystawie: Uniwersytet Jagielloński wobec Powstania Styczniowego (red. A
Był powstańcem z obozu w Ojcowie. Służył w kawalerii pod dowództwem Antoniego Lipczyńskiego. W opisie pamiętnikarskim figuruje jako wysoki blondyn w siwej czapce. Brał udział w bezmyślnym ataku kawalerii wybrukowanymi ulicami miasta (z rozkazu A. Kurowskiego) w którym zginął Witold Pintowski. Dalsze jego losy nie są znane.
WB
Źródła:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r
Urodził się w Nowym Sączu. W czasie powstania styczniowego był uczniem. Zgłosił się ochotniczo do walki powstańczej w obozie w Ojcowie. Walczył z Moskalami w Miechowie 17 lutego 1863 r. Po bitwie przedostał się do Galicji. Po powstaniu był urzędnikiem kolejowym we Lwowie. Tam zmarł w 1903 r. i został pochowany na cmentarzu Łyczakowskim.
WB
Źródła:
Białynia-Chołodecki J
Pochodził z Olkusza i był tam górnikiem. Razem z grupą innych ochotników z Olkusza i okolic przybył na początku lutego do powstańczego obozu w Ojcowie. Z dubeltówką w ręce zgłosił się do walki z wrogiem. Zapisany w rejestrach został przydzielony do kompanii strzelców. W jej szeregach walczył w Miechowie z Rosjanami 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Kulpiński
Urodził się w Kielcach jako syn Kwiryna Ruscockiego. Zjawił się w powstańczym obozie ojcowskim w pierwszej połowie lutego 1863 r. Walczył w szeregach grupy ojcowskiej w bitwie miechowskiej w stopniu sierżanta. Po powstaniu osiadł w Abramowie w lubelskim, założył rodzinę i pracował jako urzędnik.
WB
Źródła:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
