Urodził się w Rajskim (sanockie) jako syn Teofila h. Jelita i Marianny z Łempickich h. Junosza. W czasie powstania był słuchaczem Instytutu Technicznego w Krakowie. Razem z innymi ochotnikami przybył do ojcowskiego obozu powstańczego uzbrojony w pistolety. Zapisany w rejestrach został przydzielony do szwadronu kawalerii. W jego szeregach walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego
Urodził się w Bezdziedzy w powiecie jasielskim. W czasie powstania styczniowego był studentem wydziału medycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Razem z kolegami studentami wyprawił się do Ojcowa i tu zgłosił chęć walki w obozie powstańczym. Walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r. Po bitwie powrócił do Krakowa aby w maju wyruszyć do powstania pod rozkazami
Był studentem w Krakowie. Zapisany został na liście przyjętych do oddziału strzelców w dniu 7 lutego 1863 r. W uwagach zanotowano, że przybył uzbrojony w pałasz i sztylet. Według informacji pamiętnikarskiej został mianowany na dowódcę plutonu kawalerii w stopniu porucznika. Brał udział w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r., dalsze jego losy nie są znane.
WB
Źródła:
AP
Z pochodzenia Wegier. W obozie ojcowskim został mianowany dowódcą plutonu oddziału dowodzonego przez Wojciecha Cybulskiego. Spóźnił się na bitwę miechowską i dotarł w chwili jej ukończenia. Wycofał się z oddziałem do Ojcowa i stamtąd przez Czerną do Galicji.
Wb
Źródło:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w
Urodził się w Krakowie jako syn Jana i Rozalii z Chruszczyńskich. W czasie powstania był prawdopodobnie studentem Akademii Sztuk Pięknych. Walczył wraz z kolegami w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Po bitwie powrócił do Krakowa Po powstaniu był artysta malarzem w Krakowie. W 1923 r. posiadał pracownię stolarską w Pacanowie.
WB
Źródło:
Staszel J. – Bitwa miechowska
Urodził się 6.06.1844 r. w Solinie pod Łańcutem. Jako student prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego wraz z kolegami dostał się do Ojcowa już w pierwszych dniach lutego. Tam został przyjęty do elitarnego oddziału Żuawów Śmierci w stopniu sierżanta. Pod wodzą Franciszka Rochebrun jako chorąży oddziału bił się z Rosjanami w Miechowie. Po powstaniu dokończył studia magisterskie a
Wchodził w skład załogi powstanczego obozu ojcowskiego. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. w stopniu podporucznika. Dalsze jego losy nie są znane
WB
Źródło:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie, rok XV (1969)
Urodził się w Warszawie 10 czerwca 1841 r. Powołany został do carskiego wojska, ale kiedy wybuchło powstanie zdezerterował i przyłączył się do organizowanego w ojcowie obozu powstańczego. Walczył w Sosnowcu 6 lutego i 17 lutego w Miechowie. Po przegranej razem z innymi rozbitkami trafił do Krakowa, gdzie po kilku dniach ujęli go Austriacy i osadzili
Na początku lutego uzbrojony w pałasz przekradł się do powstańczego obozu w Ojcowie. Tam przy zapisie w rejestrach podał, że jest z Zagórza (chrzanowskie). Został przydzielony do kompanii strzelców. W jej szeregach walczył w Miechowie z Rosjanami 17 lutego 1863 r.
WB
Źródło:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023
Urodził się 19 września 1839 r. w Sierczy w powiecie wielickim jako syn Karola oficera powstania listopadowego. Został powołany do służby wojskowej w wojsku austriackim i dosłużył się stopnia oficerskiego. Po wybuchu powstania wziął dymisję z wojska i zgłosił gotowość walki w obozie powstańczym w Ojcowie. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
