Urodził się w 1843 r. w Starym Bychtowie na ziemi Mohylowskiej. Zdobył wykształcenie techniczne inżynierskie. W początkach lutego 1863 r. znalazł się w obozie powstańczym w Ojcowie gdzie został przyjęty do oddziału Żuawów Śmierci. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. a po rozproszeniu oddziału po przegranej bitwie powrócił do Krakowa. Włączył się w
ZIELIŃSKI Antoni (1841-?)
Urodził się w 1841 r. w Maszkienicach w powiecie brzeskim. Przed powstaniem był czeladnikiem piekarskim w Tarnowie. Wraz z kolegami wyjechał 9 lutego 1863 r. do Krakowa a stamtąd dostali się do obozu ojcowskiego. Został przyjęty do kompanii strzelców i wraz z towarzyszami bił się w Miechowie 17 lutego 1863 r.Po bitwie dotarł do Ojcowa
ZIELIŃSKI Antoni (1842-1889)
Urodził się w 1842 r. w Tarnopolu. Przed powstaniem był uczniem kursu pedagogicznego akademii krakowskiej. W swoich wspomnieniach napisał:”Pod Ojcowem zastaliśmy cały obóz. Kilka dni poświęcono na nauczanie nowozaciężnych zasadniczych rzeczy z zakresu sztuki wojennej, poczem mieliśmy wyruszyć, czekano tylko na broń, bo tej ciągle jeszcze nie było. Rozdzielono tymczasem przybyłych do rozmaitych znaków, mnie
ZIELIŃSKI Franciszek (1843- 1912)
Rzemieślnik z Krakowa, po przybyciu do obozu ojcowskiego został przyjęty do oddziału Żuawów Śmierci. Posiadał własny pałasz. Jako jeden z niewielu Żuawów przeżył klęskę miechowską. Walczył potem pod Batorzem, gdzie został ranny i ujęty przez Rosjan. Został skazany na 6 lat rot aresztanckich, po powrocie do kraju pracował jako malarz pokojowy. Był pensjonariuszem Przytuliska Weteranów
ZIELIŃSKI Józef (1927 – 2020)
Urodzony w Miechowie 19.03.1927 r. w Miechowie. Syn Franciszka i Marii z Olkuśników. W 1939 r., gdy wybuchła II wojna światowa miał 12 lat i chciał wstąpić do wojska.
Na żołnierza zaprzysiężony został 8 października 1943 r. przez Wawrzyńca Durmałę, ps. „Świerk” w ramach placówki Miechów, a następnie 2 kompanii Batalionu Sztabowego 106 DP AK „Namiot”
ZIELIŃSKI Ludwik (1842-?)
Pochodził z Krakowa i był malarzem. 7 lutego zameldował się w ojcowskim obozie powstańczym z pałaszem. Zapisano go w rejestrach i przydzielono do oddziału strzelców. Razem ze swoim oddziałem walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r. dalsze jego losy nie są znane.
WB
Źródło:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023
ZIEMIAŃSKI Józef (1834-1905)
Urodził się w Brzozowie w 1834 r. W czasie wybuchu powstania był studentem prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim. Porzucił studia i przekradł się do tworzonego w Ojcowie oddziału powstańczego. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Po rozsypce po klęsce oddziału przeszedł pod komendę Teodora Cieszkowskiego i warz z nim walczył z Rosjanami pod Siewierzem
ZIENTKIEWICZ Henryk (1844-1910)
Urodził się w Pstrągowie, był krawcem w Krakowie. W początkach lutego na wieść o formowanym oddziale powstańczym przekradł się do Ojcowa. Walczył z Rosjanami w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r., a po rozproszeniu oddziału przekradł się do oddziału Mariana Langiewicza. Wraz z nim odbył całą kampanię, którą kończyła bitwa pod Grochowiskami. Szczęśliwie powrócił do
ŻUKOTYŃSKI Władysław (1841-1872)
Urodził się w Rudnikach. Pracował jako oficjalista w majątku PIkułowce koło Lwowa. Wraz z innymi lwowskimi ochotnikami przyjechał do Krakowa i stąd dostał się do tworzonego w Ojcowie obozu powstańczego. Został mianowany sierżantem plutonu jazdy Rosego. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Po rozproszeniu oddziału nie poniechał walki tylko bił się z Rosjanami
ŻUROWSKI Józef (1841-?)
Urodził się w Rudnikach. Pracował jako oficjalista. Po przybyciu do obozu powstańczego w Ojcowie został mianowany do stopnia sierżanta. W powstaniu walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. pod rozkazami Apolinarego Kurowskiego, potem w oddziale Antoniego Jeziorańskiego pod Hutą krzeszowską i Kobylanką. Potem walczył pod dowództwem Jana Żalplachty Zapałowicza pod Mołożowem a następnie pod
