Stefan Olkuśnik urodził się 13 sierpnia 1893 r. w Miechowie jako syn Juliana i Franciszki. Wychowaniem dzieci właściwie zajmowała się babcia Stefana Franciszka z Kajderowiczów. Kiedy tragicznie zginął jego brat Jan Stefan porzucił naukę w szkole powszechnej i musiał zająć się rodziną a także zdobyć zawód. Uzyskał zawód masarza otworzył własny sklep z wyrobami wędliniarskimi
Urodził się w Ropie 3 marca 1836 r. Uczestniczył w powstaniu węgierskim 1848/9 .Wzięty na dwanaście lat do wojska austriackiego brał udział w wojnie włoskiej 1859 r. Po zwolnieniu z wojska został w Krakowie aresztowany za agitację patriotyczną i rozpowszechnianie pism i pieśni patriotycznych. W więzieniu spędził 7 miesięcy.Po wybuchu powstania przeszedł granicę i zameldował
Pochodził z Warszawy, był tam urzędnikiem. Po licznych przygodach dotarł do Ojcowa 7 lutego i zameldował gotowość walki z wrogiem. Został zapisany w rejestrach i zakwalifikowany jako strzelec.Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023AP Kielce zesp. 26, sygn. 1 (Naczelnik Wojenny Powiatów Olkuskiego
Dotarł do powstańczego obozu w pierwszej połowie lutego. Został zapisany w rejestrze powstańczym ołówkiem i bez uwag. Wraz z e swoim oddziałem bił się z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. Dalsze jego losy nie są znane.
WB
Źródło:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023
Pochodził z Krakowa. W czasie powstania styczniowego był studentem. Zgłosił się do powstańczego obozu w Ojcowie i walczył z Rosjanami w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Po przegranej powrócił chory do Krakowa. Po powstaniu dokończył studia i pracował w Krakowie jako architekt.
WB
Źródło:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza
Zapisano go 7 lutego 1863 r. w rejestrach powstańczych obozu ojcowskiego jako grzebniarza (wyrabiającego grzebienie) z Krakowa. Przydzielono go do oddziału kosynierów. Bił się z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. a po bitwie przedostał się do zgrupowania dowodzonego przez Mariana Langiewicza. Walczył pod rozkazami Antoniego Jeziorańskiego pod Pieskową Skałą w II-gim pułku jako
W czasie powstania styczniowego był studentem medycyny na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Przy zapisie w księgach obozu ojcowskiego do którego dotarł zapisano przy nazwisku „lekarz”. Wraz z załogą obozu walczył z Rosjanami w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r.
WB
Źródło:
Rzecz o roku 1863, publ. towarzysząca wystawie: Uniwersytet Jagielloński wobec Powstania Styczniowego (red. A. Zięba), Kraków
Mieszkał w Krakowie i był kelnerem w restauracji. Na początku lutego dołączył do grypy ochotników i prowadzony przez przewodnika przekroczył nocą granicę z Królestwem. Rano zameldował się w obozie powstańczym w Ojcowie. Został zakwalifikowany do kompanii strzelców. W jej szeregach walczył z Moskalami w Miechowie 17 lutego 1863 r. Po rozproszeniu oddziału po klęsce przedostał
Pochodził z Ket, pracował tam jako pisarz prowentowy. Do obozu ojcowskiego przybył wraz z grupą mieszkańców Ket. Zginął w ataku na Miechów 17 lutego 1863 r. Został pochowany w mogile powstańczej na miejscowym cmentarzu parafialnym.
WB
Źródła:
Staszel Jan – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie, rok XV
Na sygnał o wybuchu powstania szukał grupy patriotów aby do nich dołączyć. Znalazł się w obozie ojcowskim gdzie został zakwalifikowany do oddziału Żuawów Śmierci. Powierzono mu zaszczytna funkcję chorążego. Zginął w Ataku na Miechów i został pochowany w mogile powstańczej na miejscowym cmentarzu parafialnym.
WB
Źródła:
Webersfeld Edward, Obóz w Ojcowie, w: Kuryer Lwowski 1913 nr 92
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
