Pochodził z Krakowa. W obozie ojcowskim został przyjęty do oddziału Żuawów Śmierci. Poległ w bitwie miechowskiej. Pochowany został we wspólnej mogile powstańczej na miejscowym cmentarzu parafialnym.
WB
Źródła:
Webersfeld Edward, Obóz w Ojcowie, w: Kuryer Lwowski 1913 nr 92
Pojawienie się w Wolbromiu powstańców podniosło ducha i zachęciło mieszczan do udziału w powstaniu. Jednym z nich był Wincenty, który w połowie lutego dotarł do ojcowskiego obozu powstańczego. Zapisano go w rejestrach jako mieszkańca Wolbromia z zawodu krawca i przydzielono do oddziału kosynierów. Walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r. w 2 plutonie pierwszego oddziału
Urodził się w Warszawie. W pierwszej połowie lutego znalazł się w powstańczym obozie wojskowym w Ojcowie. Walczył w potyczkach jakie załoga ojcowska toczyła. Wziął również udział w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Po której przedostał się do działających na terenie regionu świętokrzyskiego oddziałów. Walczył pod wodzą Iskry (Władysława Sokołowskiego), Rębajły (Karola Kality), Chmielińskiego i
Urodził się w Krakowie. Prawdopodobnie w czasie powstania był uczniem. Na sygnał powstania przedostał się do ojcowskiego obozu powstańczego. Razem z załogą obozu walczył w rożnych potyczkach w tym w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Po bitwie i rozproszeniu oddziału przedostał się do Krakowa a potem do Lwowa. Tam ukończył szkoły. Pracował jako inżynier
Urodził się w Krakowie. W czasie powstania był uczniem instytutu technicznego. Na wieść o wybuchu powstania porzucił naukę i przedostał się do ojcowskiego obozu powstańczego. Tam zapisano go w księgach i przydzielono do oddziału jazdy. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. a po klęsce powstańców przedostał się do Krakowa. Tam szczęśliwie uniknął represji
Mieszkał na obrzeżach Krakowa i utrzymywał się z dzierżawy gospodarstwa, które prowadził wraz ze starszym bratem. Obaj wyruszyli nocą przez granicę aby dołączyć do powstańców. Zameldował się 7 lutego w powstańczym obozie w Ojcowie. Zapisany w rejestrach został przydzielony do kompanii strzelców. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródło:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem
Mieszkał na obrzeżach Krakowa i utrzymywał się z dzierżawy gospodarstwa, które prowadził wraz z młodszym bratem. Obaj wyruszyli nocą przez granicę aby dołączyć do powstańców. Zameldował się 7 lutego w powstańczym obozie w Ojcowie. Zapisany w rejestrach został przydzielony do kompanii strzelców. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródło:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem
W połowie lutego przybył do ojcowskiego obozu powstańczego. Razem z załogą obozu walczył w bitwie miechowskiej. Został ranny i Rosjanie wzięli go do niewoli. Był leczony w miechowskim szpitalu. Dalsze jego losy nie są znane.
WB
Źródło:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie, rok XV
Pochodził z Krakowa i był czeladnikiem szewskim. Do ojcowskiego obozu powstańczego przybył 7 lutego. Zapisano go w rejestrach i przydzielono do kompanii strzelców. Walczył ze swoją kompania w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Fakt, że widnieje w archiwach ks. Ludwika Ruczki może świadczyć, że losy jego mogły być bardziej skomplikowane. Mógł być ujęty przez
W wykazach ojcowskiego obozu powstańczego został zapisany jako Krakowianin, aktor. Został przyjęty do kompanii strzelców. Bił się z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. Dalsze jego losy nie są znane.
WB
Źródło:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie, rok XV (1969)
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
