Urodził się w Brzuchani jako syn Wincentego i Julianny z d. Smyrzynskiej. Był czeladnikiem krawieckim i zgłosił chęć walki z Rosjanami meldując się 7 lutego w powstańczym obozie w Ojcowie. Został przydzielony do kompanii strzelców. Walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023AP Kielce zesp
Urodził się w Brzuchani jako syn Wincentego i Julianny ze Smyrzyńskich. Był czeladnikiem krawieckim. W początkach lutego dotarł do ojcowskiego obozu powstańczego i prawdopodobnie wszedł w skład oddziału strzelców, który walczył 17 lutego 1863 r. w bitwie miechowskiej. Po klęsce oddziału razem z innymi rozbitkami dostał się do Krakowa. Pozostał już w Krakowie i dokończył
Urodził się w Rzeszowie 1.09.1844 r. jako syn Karola rewidenta finansowego. Jako uczeń brał czynny udział w manifestacjach patriotycznych w 1861 r. w Tarnowie za co był aresztowany, sądzony i karnie usunięty z gimnazjum (1862). Po wybuchu powstania czynnie włączył się do walki przedostając się do obozu w Ojcowie i walcząc w bitwie miechowskiej 17
Był oficerem w wojsku rosyjskim. Na sygnał powstania porzucił służbę we wrogiej armii i wstąpił w szeregi powstańcze. W obozie ojcowskim został przyjęty do oddziału Żuawów Śmierci. Poległ w bitwie miechowskiej. Został pochowany we wspólnej mogile na miejscowym cmentarzu.
WB
Źródła:
Webersfeld Edward, Obóz w Ojcowie, w: Kuryer Lwowski 1913 nr 92
W obozie ojcowskim był jednym z dowódców w oddziałach kosynierów. Walczył z Rosjanami w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. a potem przedostał się w rodzinne strony do ziemi kaliskiej i tam sformował własny oddział. Otoczony 15 czerwca 1863 r. przez przeważające siły Rosjan pod Lututowem został zdziesiątkowany. Sam Antoni Korytyński poległ.
Staszel J. – Bitwa
Pochodził z Biecza, był krawcem. W pierwszej połowie lutego zjawił się w powstańczym obozie w Ojcowie i został zarejestrowany z notatką, że potrzebuje ubrania, butów, burki, broni i zasiłku. Uczestniczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Dalsze jego losy nie są znane.
WB
Źródła:
Kartasiński K. – Ojców w powstaniu styczniowym. Ojców 2024AP Kielce zesp. 26, sygn
W pierwszej połowie miesiąca lutego 1863 r. zgłosił się w obozie powstańczym w Ojcowie. Brał udział w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Szczęśliwie przedostał się do Krakowa a stamtąd do Lwowa. Ponownie wyszedł do powstania ze Lwowa 13 marca 1863 r. Dalsze jego losy nie znane.
WB
Źródła:
Romanowiczówna Z. – Z dni krwi i łez, wyd
Miał pseudonim Dzik. Był człowiekiem doświadczonym w działaniach zbrojnych – był uczestnikiem powstania poznańskiego 1848 r. po którym udał się na emigrację. Po powrocie do kraju został zesłany do Orenburga (1851-1858). Przed powstaniem był urzędnikiem w Warszawie, jednocześnie pełnił obowiązki wydziałowego organizacji miejskiej, a w czerwcu i lipcu krótko wchodził w skład KCN. W lecie
Urodził się 2.lipca 1843 r. w Igołomii. Uczeń drukarni krakowskiej wyruszył do powstania z grupą młodych patriotów. W obozie powstańczym w Ojcowie początkowo zakwalifikowano go do oddziału strzelców pod kpt. Zabiełło. Ale wkrótce zmieniła formacje i przystał do oddziału Żuawów Śmierci. Odbył kampanię Kurowskiego. Po przegranej bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. powrócił do Krakowa
Urodził się 14 marca 1842 r. w Szczurowej w powiecie brzeskim. Był uczniem gimnazjum kiedy wraz z bratem Józefem udał się do obozu powstańczego w Ojcowie. Został przyjęty do kompanii strzelców. Brał udział w walkach w Sosnowcu i w Miechowie pod dowództwem Teodora Cieszkowskiego. Po przegranej w Miechowie nie zaniechał walki, ale pod wodzą Teodora
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
