Urodził się 21.02.1929 r. w Książu Wielkim. Jego ojciec Jan Żelaśkiewicz (14.10.1902-9.10.1939) podoficer 3. pułku ułanów w Tarnowskich Górach oddał swe życie w obronie Ojczyzny już w pierwszych tygodniach wojny. Ciężko ranny we wrześniu 1939 r. uniknął niewoli niemieckiej, ale zmarł po kilku tygodniach pod Sochaczewem. Matka Józefa – Janina Żelaśkiewicz z d. Żemiowska (1.11.1908-
Pochodził z Warszawy. Pracował tam jako lokaj. Uzbrojony w strzelbę myśliwską krętą drogą dotarł do ojcowskiego obozu powstańczego. Tu zapisany w rejestrach został przydzielony do szwadronu kawalerii. W jego szeregach walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023AP Kielce, 21/23, sygn. 1, s.15-17
Pochodził z Warszawy i pracował tam jako lokaj. Krętą drogą dotarł do ojcowskiego obozu powstańczego na początku lutego. Zapisano go w rejestrach i zakwalifikowano do kawalerii. Jako szeregowy żołnierz tej formacji walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
AP Kielce zesp. 26, sygn. 1 (Naczelnik Wojenny Powiatów Olkuskiego i Miechowskiego), s. 15 – Lista
Urodził się w Wilnie. Był właścicielem ziemskim. 7 lutego 1863 r. zgłosił się do obozu powstańczego w Ojcowie. Tam został zapisany do kompanii strzelców i powierzono mu funkcje dowódcze. Razem ze swoimi podwładnymi walczył z Rosjanami w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r.Po rozproszeniu oddziału nie złożył broni ale przedostał się w rodzinne strony i
Urodził się w Tarnowie, był wyrobnikiem. Na początku lutego 1863 r. wraz z kolegami pojechał do Krakowa a stamtąd dostali się do Ojcowa. W obozie A. Kurowskiego został przydzielony do oddziału kosynierów. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r., przeżył bitwę i powrócił szczęśliwie do Tarnowa. Tam został zatrzymany przez austriacką policję. Później
W czasie powstania styczniowego był studentem Instytutu Technicznego w Krakowie. Na wiadomość o organizowanym pod Krakowem oddziale powstańczym, wyruszył do Królestwa i przekradłszy się przez granice dotarł do ojcowskiego obozu powstańczego 7 lutego. Zapisany w rejestrach został zakwalifikowany jako strzelec. W szeregach kompanii strzeleckiej walczył w bitwie miechowskiej17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
AP Kielce zesp. 26, sygn
Pochodził z Krakowa był uczniem instytutu technicznego. Jako patriota starał się włączyć we wspólna walkę z caratem. Dostał się do obozu powstańczego w Ojcowie, został przyjety do kompanii strzelców i wraz z towarzyszami broni wziął udział w wyprawie miechowskiej. Poległ podczas walk w mieście. Został pochowany w mogile powstańczej na miejscowym cmentarzu parafialnym.
WB
Źródła:
Webersfeld Edward, Obóz
Urodzony 3 sierpnia 1839 r. w Kętach, w majętnej i wpływowej rodzinie mieszczańskiej Wincentego i Zofii z d. Cinalska. Ojciec Romana – Wincenty należał do cechu sukienników i przez 20 lat pełnił funkcję cechmistrza. Był również w latach 1872-1873 burmistrzem Kęt.
Roman Zemanek był żołnierzem w armii austriackiej i dosłużył się stopnia oficerskiego. Po wybuchu powstania
Był szewcem w Krakowie. Dołączył do grupy patriotów udających się do powstania i po nocnej przeprawie dotarł na początku lutego do powstańczego obozu w Ojcowie. Zapisano go w rejestrach i zakwalifikowano do kosynierów. W tej formacji walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
AP Kielce zesp. 26, sygn. 1 (Naczelnik Wojenny Powiatów Olkuskiego i
Urodził się w 1842 w Rudkach. Wyuczył się zawodu stolarza. Na wieść o formowaniu oddziałów powstańczych przedostał się do Ojcowa, gdzie przyjęto go do kompanii kosynierów. Jako szeregowy żołnierz tej formacji walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. Otrzymał ranę od kuli w nogę i po przetransportowaniu do Krakowa został aresztowany przez Austriaków.Po
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
