Urodził się 18 kwietnia 1912 r. w Wielkiej Wsi, gmina Książ Wielki jako syn Franciszka i Franciszki z d. Żądło. Do szkoły powszechnej chodził w Książu Wielkim. Po ukończeniu gimnazjum i odbyciu praktyki w administracji leśnej otrzymał pracę w biurze nadleśnictwa Siomaki na Kresach Wschodnich. Pracował tam do wybuchu wojny 1939 r. Po 17 września został aresztowany przez władze sowieckie a następnie wywieziony na Syberię.
Po podpisaniu układu Sikorski-Majski generał Władysław Anders rozpoczął w sierpniu 1941 r. organizację armii polskiej ze zwalnianych z łagrów Polaków. Stanisławowi udało się wejść w skład formowanych oddziałów. W okresie ofensywy niemieckiej na Kaukaz i bitwy o Stalingrad generał Anders uzyskał zgodę Stalina na ewakuację już sformowanych oddziałów do Iranu. Armia Andersa została ewakuowana z Krasnowodska do Pahlavi w Iranie. Stamtąd przeszli do Palestyny, gdzie po dozbrojeniu i przeszkoleniu znaleźli się w składzie 2 korpusu, który walczył na terenie półwyspu Apenińskiego będąc częścią 8 armii brytyjskiej. Stanisław odbył kampanie włoską walcząc pod Monte Cassino, zdobywając Anconę i przełamując niemiecką linię Gotów. Po wojnie znalazł się w Wielkiej Brytanii gdzie pracował zawodowo do lat 80 -tych. Równocześnie pełnił funkcję społeczną będąc członkiem stowarzyszenia byłych żołnierzy polskich. Przez 14 lat był prezesem koła SPK w Rochdale. W latach 90 -tych powrócił do Polski i zamieszkał w Opolu. Jego zasługi wojenne zostały docenione przez władze – został odznaczony wieloma orderami i oznaczeniami zarówno cywilnymi jak i wojskowymi. Zmarł w Opolu 10 grudnia 2007 r. i został pochowany na rodzinnej ziemi na cmentarzu w Książu Wielkim.
WB
Źródła:
- Biogram opracowany przez rodzinę
- Biuletyn koła SPK
