Był zawodowym oficerem artylerii pruskiej. Zgłosił chęć walki z Moskalami 7 lutego 1863 r. w powstańczym obozie w Ojcowie. Przy zapisie w rejestrze jest adnotacja, że posiada właściwe ubranie. Walczył w oddziale ojcowskim w Miechowie 17 lutego 1863 r. Po klęsce oddziału nie zaniechał walki tylko przedostał się w głąb Królestwa. Działał na terenie łódzkiego pod pseudonimem „Boruta”. Pod Łęczycą dostał się do niewoli rosyjskiej i wyrokiem sądu wojennego został rozstrzelany w Łęczycy dnia 3 czerwca 1864 r.
WB
Źródła:
- Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023
- AP Kielce zesp. 26, sygn. 1 (Naczelnik Wojenny Powiatów Olkuskiego i Miechowskiego), s. 10 – Lista przydziału z 7.2.1863 (rkps)
- Białynia-Chołodecki J. – Dowódcy oddziałów w powstaniu styczniowym i współczesne pieśni rewolucyjne, Gubrynowicz i Schmidt 1907
- https://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/75243/hieronim-wierzbicki