Razem z innymi rzemieślnikami wyprawił się przez granicę do powstańczego obozu w Ojcowie. Dotarli tam 7 lutego. Zapisany w rejestrach podał, że jest czeladnikiem stolarskim – przydzielony został do kompanii strzeleckiej. Walczył z Moskalami w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023AP Kielce zesp. 26, sygn
Pochodził z Zarszyna (koło Sanoka). Dotarł szczęśliwie do powstańczego obozu w Ojcowie. Walczył z Rosjanami w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. i dostał się do niewoli. Wyrokiem sądu wojennego został skazany na zsyłkę na Syberię. Ks. Ludwik Ruczka starał się o jego uwolnienie – figuruje w jego notatkach.
WB
Źródła:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II
Do powstańczego obozu w Ojcowie dotarł w połowie lutego. Został zapisany w rejestrach i przydzielony do oddziału kawalerii. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023AP Kielce zesp. 26, sygn. 1 (Naczelnik Wojenny Powiatów Olkuskiego i Miechowskiego), s. 17 – Lista przydziału z
Urodzony w 1842 roku w Goszczanowie, ziemi Kaliskiej. Walczył pod rozkazami Rochebruna w Oddziale „Żuawów Śmierci” w randze porucznika. Brał udział w bitwach: Miechów 17 lutego 1863 r. i Chroberz 17 marca 1863 r. Był trzykrotnie ranny. Po powstaniu wyemigrował do Rumunii a stamtąd na Węgry. Zmarł w kraju w 1919 roku.
WB
Źródła:
Maliszewski Jerzy, Powstanie
Urodził się 1 maja 1841 r. w Dołędze, był synem Teofila Pikuzińskiego i Anny z Bratkowskich Pikuzińskiej. Jego ojciec Teofil należał do tajnego sprzysiężenia szlacheckiego, został w lutym 1846 roku uprowadzony przez gromadę chłopów i prawdopodobnie przez nich po drodze zabity. W wieku pięciu lat wywieziony przez matkę do Krakowa, pobierał stosowne nauki. Gdy wybuchło
Pochodził z Tarnowa. Trafił do obozu ojcowskiego z grupą ochotników z Tarnowa. Poległ w czasie bitwy miechowskiej. Został pochowany w mogile powstańczej na miejscowym cmentarzu parafialnym.
WB
Źródła:
Staszel Jan – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie, rok XV (1969)
Był kasjerem na stacji kolejowej w Maczkach. Kiedy oddział pod wodzą Apolinarego Kurowskiego dotarł do Maczek 6 lutego 1863 r. przyłączył się do powstańców wstępując do oddziału. Walczył na drugi dzień w Sosnowcu i najprawdopodobniej później 17 lutego w Miechowie.
WB
Źródła:
Szwed R.- Powstanie styczniowe w Zagłębiu Dąbrowskim. PWN Warszawa 1978https://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/59883/jan-pilic
Urodził się w Krakowie. Tam skończył szkołę powszechną a potem terminował u stolarza. Na hasło powstania wyruszył do walki z Rosjanami. Przedostał się do oddziału Mariana Langiewicza i walczył z Rosjanami pod Pieskową Skałą. Powrócił do Krakowa i z Józefem Miniewskim wyprawił się ponownie na Moskali. Po powrocie do Krakowa został ujęty przez Austriaków i
Urodzony w Parzęczewie jako syn Felicjana Pintowskiego i Jadwigi zd Sokołowskiej. W czasie nauki w Szkole Głównej w Warszawie wziął udział w manifestacjach przedpowstańczych – kierował nimi wraz ze swoim przyjacielem Leonem Frankowskim. Z uwagi na niebezpieczeństwo represji wyjechał do pruskiej szkoły w Heidelbergu i tam studiował na wydziale filozoficznym. Tam studiował tylko jeden semestr
Przybył do ojcowskiego obozu powstańczego 10 lutego. Został zapisany w rejestrach i zakwalifikowany do kosynierów. W szeregach 3 plutonu w sekcji trzeciej walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023AP Kielce zesp. 26, sygn. 1 (Naczelnik Wojenny Powiatów Olkuskiego i Miechowskiego), s. 30 – Lista
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
