Był żołnierzem powołanym do służby w Wojsku carskim. Na sygnał o wybuchu powstania porzucił wrogą armię i udał się do obozu powstańczego w Ojcowie. Poległ podczas ataku na Miechów. Został pochowany w mogile powstańczej na miejscowym cmentarzu parafialnym.
WB
Źródła:
Webersfeld Edward, Obóz w Ojcowie, w: Kuryer Lwowski 1913 nr 92Kolumna Z. – Pamiątka dla rodzin polskich, krótkie
W czasie powstania styczniowego był uczniem Szkoły Technicznej w Krakowie. W początkach lutego zgłosił się do powstańczego obozu w Ojcowie. Został przyjęty do kawalerii. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Po bitwie przedostał się do Krakowa i powtórnie wyruszył do powstania. W bitwie pod Komorowem został ranny i wzięty do niewoli. Więziony był
Był ślusarzem w Krakowie. Razem z kolegami wyprawił się przez granicę do Obozu powstańczego w Ojcowie. Dotarł tam 7 lutego i został wciągnięty w rejestry. Przydzielono go do kompanii strzelców. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023APKielce zesp. 26, sygn. 1 (Naczelnik
Pochodził z Królestwa Polskiego. W utarczce pod Wolbromiem został ranny, wzięty do niewoli przez Rosjan i pomimo leczenia zmarł 6 sierpnia 1863 r. w Miechowie w szpitalu W Krakowie zostało za niego odprawione nabożeństwo u oo. Reformatów 21.8.1863 r.
WB
Źródła:
Czas krakowski z 20.08.1863 rhttps://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/52603/teofil-niemczykiewicz
Nekrolog w gazecie krakowskiej „Czas”
Urodził się w Gombinie pow. Szubin. Był właścicielem ziemskim. Zgłosił się do ojcowskiego obozu powstańczego i wziął udział w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Potem z Teodorem Cieszkowskim wziął udział w bitwie pod Pankami. Po tej bitwie przedostał się do oddziału Mariana Langiewicza i walczył pod Pieskową Skała i Skałą. Po zaprzysiężeniu Langiewicza walczył
Po ukończeniu studiów na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie wstąpił do wojska austriackiego gdzie zdobył stopień porucznika. Na wieść o wybuchu powstania uzyskał dymisje z wojska i udał się do obozu w podkrakowskim Ojcowie gdzie formowany był oddział powstańczy. Tam od razu otrzymał nominację na kapitana i dowódcę kompanii strzelców. Wraz załogą ojcowska wziął udział w
Urodził się w Radomiu jako syn Konstantego generała rosyjskiego. Był uczestnikiem wojny krymskiej, a potem pełnił funkcję kapitana korpusu wojsk pogranicznych. W 1861 r. podał się do dymisji i wrócił do rodziny w Radomiu. Do oddziału prowadzonego przez Apolinarego Kurowskiego dołączył w Maczkach 6 lutego, przedstawiając gotowy palna ataku na komorę celną w Sosnowcu. Odznaczył
Urodził się w Miechowie 22 stycznia 1925 r. Szkołę powszechną ukończył w Miechowie i z powodu wybuchu wojny nie mógł kontynuować nauki. Pracował u ojca w handlu co pozwalało mu legalnie kontaktować się z wieloma ludźmi. Wykorzystał to wstępując w szeregi najpierw ZWZ, a potem Armii Krajowej do placówki „Mewa” przyjmując pseudonim „Czarny”. W „Mewie”
Urodzony w Miechowie wykształcił się na lekarza i jako patriota włączył się w działalność Komitetu Narodowego w Księstwie Poznańskim na którego terenie mieszkał i pracował w Jarocinie. Oskarżony przez Prusaków o zdradę stanu był sądzony i wieziony w Pleszewie i Moabicie w latach 1863-1864
WB
Źródła:
https://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/71311/jozef-niklewskiMaliszewski J., Powstanie Styczniowe, Notatki biograficzne uczestników…, Warszawa, 1932
W czasie powstania styczniowego był studentem. 7 lutego z grupą kolegów przybył do Ojcowa do obozu powstańczego. Zapisano go w rejestrach z adnotacją, że nie ma wyposażenia, które trzeba uzupełnić. Przydzielono do kawalerii. Walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r. Dalszych jego losów nie znamy.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
