7 lutego przybył z Krakowa do Ojcowa z dużą grupą ochotników do walki. Zanotowany na liście został zakwalifikowany jako strzelec. Walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r. Ranny przedostał się po klęsce do Krzeszowic, gdzie trafił do Szpitala powstańczego z raną twarzy.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023AP Kielce zesp
Powstaniec z obozu ojcowskiego pochodzący z Lublina. W bitwie miechowskiej ciężko ranny, został szczęśliwie odwieziony do Krakowa. Tam mimo starań lekarzy zmarł i został pochowany na miejscowym cmentarzu.
WB
Źródła:
Stupnicki Hipolit – Imionospis poległych i straconych ofiar powstania 1863-1864, Lwów 1865Kolumna Z. – Pamiątka dla rodzin polskich, krótkie wiadomości o straconych na rusztowaniach, rozstrzelanych, poległych i zmarłych
Był rzemieślnikiem z Bochni. Razem z załogą obozu ojcowskiego wyruszył na Miechów. Zginął w bitwie 17 lutego 1863 r. i został pochowany w mogile powstańczej na miejscowym cmentarzu parafialnym.
WB
Źródła:
Webersfeld Edward, Obóz w Ojcowie, w: Kuryer Lwowski 1913 nr 92https://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/77058/lawinski
Rzemieślnik z Bochni w Galicji, zginął pod Krzykawką. Imionospis. podaje, że pod Miechowem 17 Lutego 1863 roku.
WB
Źródła:
Kolumna Z., Pamiątka dla rodzin polskich…, t. II
Pochodził z Galicji. Zgłosił się ochotniczo do obozu powstańczego w Ojcowie. Walczył z Moskalami w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Został przez Rosjan wzięty do niewoli. Początkowo wieziony był w Miechowie , a następnie przeniesiono go do Kielc a potem do Radomia. Tu doczekał się interwencji władz austriackich i został deportowany do Galicji jeszcze
Mieszkał w Krakowie i był ogrodnikiem. Dołączył do nocnej wyprawy patriotów krakowskich i 7 lutego znalazł się w Ojcowie w powstańczym obozie Został wpisany w rejestry i przydzielony do szwadronu kawalerii. Bił się z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023AP Kielce zesp. 26
Urodził się 15 lutego 1838 r. w Krakowie. W czasie powstania był czeladnikiem szewskim. Zgłosił się do ojcowskiego obozu powstańczego gdzie przyjęto go do oddziału strzelców. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. a po rozproszeniu oddziału przedostał się do partii Antoniego Jeziorańskiego. Jego oddział połączył siły z wojskami Mariana Langiewicza i brał udział
Urodził się w Porembie Spytkowskiej. Po ukończeniu szkół wstąpił do armii austriackiej i dosłużył się stopnia oficerskiego. Na wieść o powstaniu uzyskał dymisje z wojska i oddała się pod rozkazy Apolinarego Kurowskiego. Po klęsce oddziału w Miechowie wszedł w skład oddziału Dionizego Czachowskiego. W bitwie pod Stefankowem (22 kwietnia 1863) został ranny. Po wyleczeniu osiadł
Urodził się w Piotrkowie opodal Kołomyi jako syn Józefa Łopatyńskiego. Trafił do obozu powstańczego w Ojcowie i został przydzielony do kompanii jazdy. Bił się z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. W czasie bitwy został ujęty przez Rosjan i skazany na zsyłkę na Sybir. Został wywieziony z Warszawy 12 kwietnia 1864 r. Jego nazwisko
Urodził się w Bochni, ale mieszkał w Krakowie i był krawcem. Uzbrojony w pałasz stawił się w lutym do powstańczego obozu w Ojcowie i został zakwalifikowany do oddziału strzelców. W bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. został ujęty przez Rosjan. Został skazany wyrokiem sądu wojennego na 3 lata rot aresztanckich. Odbywał je w Kałudze.
WB
Źródła:
Kartasiński K
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
