7 lutego przybył z Krakowa do powstańczego obozu w Ojcowie. Zapisano go w rejestrach i wytypowano do oddziału kosynierów. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Ranny został szczęśliwie przetransportowany do Krzeszowic. Tam go leczono a w rozpoznaniu lekarz zapisał: Vulnera sclopetaria cruris dextri (rana postrzałowa prawej nogi.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość
Urodził się w Dąbrowie, był górnikiem. Razem z załogą obozu ojcowskiego wyruszył do Miechowa. Tam w bitwie 17 lutego 1863 r. odniósł ciężkie rany. Został dowieziony do Krakowa i tam w Szpitalu Św. Ducha zmarł w dniu 8 marca 1863 r. Pochowany został na lokalnym cmentarzu.
WB
Źródła:
Kolumna Z. – Pamiątka dla rodzin polskich, krótkie wiadomości o
Uczeń z Krakowa. W ojcowskim obozie powstańczym został przyjęty do oddziału Żuawów Śmierci. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Po klęsce udało mu się szczęśliwie powrócić do Krakowa.
WB
Źródło:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie, rok XV (1969)
Urodził się 18 kwietnia 1895 r. w Żuradzie w powiecie olkuskim jako syn Józefa i Zofii z d. Gregorskiej. Po skończeniu szkoły powszechnej pracował z ojcem na gospodarstwie. Po jakimś czasie poznał swoją przyszłą żonę Stanisławę i po ślubie zamieszkali we wsi Tuczna Baba pod Dąbrową Górniczą (obecnie dzielnica Dąbrowy Tucznawa).Zaraz po wybuchu wojny w
Urodził się w Miechowie. Z posiadanym uzbrojeniem dotarł do obozu ojcowskiego i tam został przyjęty do oddziału Żuawów Śmierci. Zginął w ataku na Miechów. Pochowany został we wspólnej powstańczej mogile na miejscowym cmentarzu parafialnym.
WB
Źródła:
Webersfeld Edward, Obóz w Ojcowie, w: Kuryer Lwowski 1913 nr 92https://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/77044/kilinski
Miechowski rzemieślnik – stolarz. Podczas pacyfikacji miasta po bitwie 17 lutego 1863 r został przez Rosjan zamordowany. Ciało jego prawdopodobnie pogrzebano razem z poległymi powstańcami.
WB
Źródła:
Kolumna Z. – Pamiątka dla rodzin polskich, krótkie wiadomości o straconych na rusztowaniach, rozstrzelanych, poległych i zmarłych na wygnaniu syberyjski i tułaczce ofiar 1861-1866, Kraków 1868https://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/24636/kilinski
Stawił się do obozu powstańczego w Ojcowie 10 lutego. Był uzbrojony w pałasz i pistolety. Został zapisany w rejestrach i skierowany do oddziału kawalerii pod dowództwo Ludwika Miętty-Mikołajewicza. W jego szeregach walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023AP Kielce, 21/23, sygn.1, s
Powstaniec poległy w bitwie w Glanowie. W zapisie nie ma imienia, jest natomiast notatka o tym, ze pochodził z Miechowa i był tam służącym. Wiek poległego określono na około 20 lat. Pochowany został w zbiorowej mogile na cmentarzu w Imbramowicach.
WB
Źródło:
Księga zgonów par. Imbramowice, AP Kielcehttps://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/73660/kisiel
Fragment listy poległych w Glanowie
Wywodził się ze szlacheckiego rodu Junosza. Urodził się w 1842 r. w Rozwadowie lub Gwoźnicy Górze, jako syn Leona, kontrolera podatkowego. Uczęszczał do krakowskiego gimnazjum. Wraz z wybuchem powstania styczniowego udał się do obozu powstańczego w Ojcowie. Wziął udział w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 roku. W oddziale Łopackiego był furierem, który zajmował się głównie
Krakowianin. Do obozu ojcowskiego przybył bez broni 7 lutego 1863 r. Został zapisany do oddziału kosynierów. W bitwie miechowskie 17 lutego 1863 r. został ranny. Dowieziono go do Krakowa i tam pomimo długiego leczenia w Szpitalu Św. Łazarza zmarł 10 września 1863 r.
WB
Źródła:
Webersfeld Edward, Obóz w Ojcowie, w: Kuryer Lwowski 1913 nr 92Staszel Jan –
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
