Zapisany w listach obozowych zgrupowania ojcowskiego jako posiadający pistolet i pałasz oraz konia kasztana zakwalifikowany do 1 plutonu kawalerii pod dowództwo Ludwika Miętty-Mikołajewicza. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Dalsze jego losy nie są znane.
WB
Źródła:
AP Kielce zesp. 26, sygn. 1 (Naczelnik Wojenny Powiatów Olkuskiego i Miechowskiego), s. 19 – Skład I Plutonu Kawalerii
Pochodził z Psar (wieś w powiecie chrzanowskim). Był żołnierzem 11. kompanii pułku miechowskiego, dowodzonej przez K. Chrzanowskiego. Po potyczce pod Klonowem, ujawnił się i złożył przysięgę lojalności (17.05.1864)
WB
Źrodła:
Kulpiński J.- Od miasteczka Bodzentyn do wsi Kutery… Miej.-Gmin. Bibl. Publ. w Bodzentynie, 2012
Pochodził z Galicji z okolic Krakowa. Po zgłoszeniu do obozu powstańczego w Ojcowie zakwalifikowano go do oddziału jazdy dowodzonej przez Ludwika Mięttę-Mikołajewicza. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. W bitwie ranny dostał się do niewoli rosyjskiej. Długo leczony, transportowany na zesłanie na ciężkie roboty na Syberii, zmarł na etapie w Moskwie w 1865
Urodzony w 1842 r. w Medyni niedaleko Łańcuta. Był synem Alojzego doktora medycyny i Amelii z Gokiertów. Uczęszczał do rzeszowskiego gimnazjum, po ukończeniu którego w 1862 r. rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Wraz z Alojzym Malawskim i Walerym Kisielewskim oraz przybyłymi pociągiem z Rzeszowa do Krakowa Kazimierzem Salwachem, Marcelim Zboińskim, Emanuelem Moszyńskim, Henrykiem Różą
Urodził się w Sokolnikach niedaleko Wielunia. Został ciężko ranny w bitwie miechowskiej i po szczęśliwym dostarczeniu do Krakowa niestety zmarł 11 marca w Szpitalu Św. Łazarza.
WB
Źródła:
Kolumna Z. – Pamiątka dla rodzin polskich, krótkie wiadomości o straconych na rusztowaniach, rozstrzelanych, poległych i zmarłych na wygnaniu syberyjski i tułaczce ofiar 1861-1866, Kraków 1868
Urodził się 18 maja 1845 r. w Piaskach koło Lututowa (obecnie woj. łódzkie) jako syn Augustyna, właściciela folwarku Piaski i Józefy Fadeckiej. Był powstańcem obozu ojcowskiego. Ujęty przez Rosjan w Miechowie po przegranej przez powstańców bitwie 17 lutego 1863 r., został, osądzony i skazany na zesłanie na Syberię. Po powrocie do kraju znalazł zatrudnienie w
Pochodził z Krakowa, w ojcowskim obozie powstańczym został przyjęty jako szeregowiec w kompanii strzelców. W bitwie miechowskiej został ujęty przez Rosjan. Wyrokiem sądu wojennego skazany na zesłanie do guberni Turskiej, zmarł tam w 1864 r.
WB
Źródła:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie, rok XV
Pochodził z Krakowa. Na początku lutego pojawił się w Ojcowie w powstańczym obozie. Tam zapisany w rejestrach został przydzielony do drugiego dywizjonu kosynierów. Walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r. jako szeregowy czwartego plutonu czwartej sekcji.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023AP Kielce zesp. 26, sygn. 1 (Naczelnik Wojenny Powiatów
Urodził się w 1844 r. w Kostkach w ziemi Siedleckiej. Pod koniec stycznia 1863 r. przedostał się do Ojcowa do partii Apolinarego Kurowskiego. Walczył w potyczkach prowadzonych przez powstańców z obozu ojcowskiego. Bił się z Rosjanami w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. a po rozproszeniu oddziału po przegranej przedostał się do oddziału Hipolita Zawadzkiego
Błażej Jarno urodził się w Komorowie. Jego ojcem był Józef Jarno dzierżawca dwóch młynów w Komorowie. Brał udział w bitwie miechowskiej a po jej zakończeniu wraz z dwoma towarzyszami schronił się w rodzinnym młynie. Niestety jeden z pracowników młyna doniósł Rosjanom o ukrywających się powstańcach. Przybyli żołnierze jak niesie opowieść rodzinna rozsiekali Błażeja na progu
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
