Urodził się 11 czerwca 1923 r . w Słupowie, w rodzinie Juliana i Ireny (z d. Sasnal) Dutkiewiczów. Związany był z harcerstwem na ziemi miechowskiej. W sierpniu i wrześniu 1939 r. pełnił funkcję zastępowego w drużynie Pogotowia Wojennego Harcerzy w Miechowie. Bral wówczas udział w budowaniu szczelin przeciwlotniczych, dyżurowaniu w Komendzie Obrony Cywilnej, w patrolach
Mieszkał w Krakowie i był introligatorem. Zgłosił się do obozu powstańczego w Ojcowie. Razem z załogą ojcowską bił się z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. Szczęśliwie powrócił po klęsce do Krakowa, ale został aresztowany przez Austriaków i skazany na 14 dni więzienia.
WB
Źródła:
Gazeta Narodowa, nr 262, 22.12.1863https://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/54201/adam-dutkiewicz
Urodził się w Jędrzejowie. W lutym 1863 r. przybył do Ojcowa do obozu powstańczego. Razem z załoga ojcowską wziął udział w przegranej przez powstańców 17 lutego 1863 r. bitwie. Po rozproszeniu oddziału przedostał się do oddziałów walczących w świętokrzyskim. Zginął w bitwie pod Hutą Szczeceńską 9 września 1863 r.
WB
Źródła:
Kolumna Z. – Pamiątka dla rodzin polskich
Urodził się w Jędrzejowie 14 sierpnia 1844 r. jako syn Adama Zenona Sylwestra (kwatermistrza miasta Jędrzejowa i Matyldy Pyzowskiej. Jako młodzieniec lat 19, zaczął uczyć się w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, jednak młodzież odpowiedziała na wezwanie powstańcze i szkołę zamknięto. Udał się do obozu powstańczego w Ojcowie, gdzie został przydzielony jako wachmistrz do I
Był szewcem w Jędrzejowie. Dołączył do grupy patriotów i z nimi udał się do Ojcowa i zameldował się w obozie powstańczym. Został wpisany w rejestry i przydzielony do I dywizjonu kosynierów, pod dowództwem Teodora Cieszkowskiego. Walczył w szeregach 1 oddziału, 1 plutonu kosynierów w bitwie miechowskiej. Ranny w bitwie powrócił do rodzinnego miasta. Tam leczony
Urodził się 26 listopada 1913 r. w Uniejowie Rędziny (pow. Miechowski) jako syn Franciszka i Joanny z d. Warchala. Powołany do wojska został w armii i służył w artylerii. Walczył w obronie Warszawy i Dęblina, a później, po napaści sowietów na Polskę 17 września rozpoczął samodzielnie walkę z ostrzału artyleryjskiego na sowieckie lotnictwo, które z
Był żydowskim furmanem. Woził broń dla powstańców. Był zatrudniony do dostawy broni dla oddziału A. Kurowskiego.Po powstaniu był woźnicą, a kiedy owdowiał zamieszkał w Krakowie w domu starców prowadzonym przez Izraelickie Stowarzyszenie Domu Starców.
WB
Źródła:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie, rok XV
Urodzony 1847 r. w Krakowie. Był synem malarza Wojciecha Eliasza-Radzikowskiego i jego drugiej żony Tekli z Krzyżanowskich. Jego bratem był znany malarz Walery Eliasz-Radzikowski.
Uczył się w gimnazjum św. Anny w Krakowie. W wieku 16 lat uciekł z domu, aby wziąć udział w powstaniu styczniowym. Brał udział w krwawej bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Tam
W lutym 1863 r. dotarł do obozu powstańczego w Ojcowie. Tam został przyjęty do oddziału kawalerii. Brał udział w Bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Dalsze jego losy nie są znane
WB
Źródło:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie, rok XV (1969)
W czasie powstania pełnił funkcje komisarza Rządu Narodowego. Brał udział w walkach na południu Królestwa Polskiego.Na odwrocie fotografii zachowanej w archiwach widnieje napis:„Do Szpikołos, b. komisarz Rządu Narodowego a obecnie żołnierz na pamiątkę przesyła.Kraków 6 Maja 1863 r.”
WB
Źródło:
Jaworska M. – Pamięć w kolorze sepii .Kolekcja fotografii z okresu Powstania Styczniowego w zbiorach Muzeum Niepodległości
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
