Dawniej był żołnierzem armii austriackiej. Po otrzymaniu dymisji udał się do obozu ojcowskiego gdzie przyjęto go do oddziału Żuawów Śmierci. Wraz z towarzyszami broni atakował cmentarz podczas bitwy miechowskiej 17 lutego 1863 r. Padł od salwy rosyjskiej. Jego ciało pogrzebano w mogile powstańczej na miejscowym cmentarzu parafialnym.
WB
Źródła:
Staszel Jan – Bitwa miechowska 17 II 1863 r
Urodzona w 1817 r. Teofila Łagowska, c. Ignacego i Róży z Krajeńskich w 1838 r. wyszła za mąż za urodzonego w galicyjskim Czernichowie Feliksa Waligórskiego, syna Onufrego i Tekli Czaplickiej. Był on wówczas ekonomem w Sieciechowicach. Feliks Waligórski był zarządcą tego majątku prawdopodobnie do 1860 r., kiedy przejął dzierżawę dóbr Góry Miechowskie, w których zamieszkał
Wraz z innymi powstańcami wyruszył z Ojcowa na Miechów. Zginął 17 Lutego 1863 r. został pochowany w mogile powstańczej na miejscowym cmentarzu parafialnym.
WB
Źródła:
Staszel Jan – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie, rok XV (1969)Kolumna Z. – Pamiątka dla rodzin polskich, krótkie wiadomości o straconych na
Urodził się 30maja 1915 r. w Czernichowie jako syn Onufrego herbu Odrowąż i Tekli Czaplińskiej. W 1838 r. poślubił Teofilę Lagowską. Zajmował się administracją majątku ziemskiego w Sieciechowicach. W 1860 r. porzucił dotychczasowe zajecie i przejął w dzierżawę Góry Miechowskie do którego przeniósł się wraz z rodziną. W czasie powstania styczniowego wspierał działalność patriotyczną i
Przybył do ojcowskiego obozu powstańczego 10 lutego. Zapisano go w rejestrach i wytypowano do kompanii strzeleckiej. W szeregach drugiego plutonu, kompanii strzelców walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródło
AP Kielce zesp. 26, sygn. 1 (Naczelnik Wojenny Powiatów Olkuskiego i Miechowskiego), s. 25 – Lista 2 plutonu strzelców z 10.2.1863 (rkps)https://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/75649/walkiewicz
Urodził się 26.3.1834 w Starym Samborze. W 1852 r. został wcielony do armii austriackiej, do batalionu strzelców we Lwowie. Dosłużył się tam stopnia kaprala. W 1859 r. walczył pod Solferino. Rok później został przeniesiony do 37 pułku piechoty węgierskiej, gdzie służył do 1863 r. Na wieść o wybuchu powstania wystąpił z armii, sformował własny oddział
Urodził się w Krakowie 1 stycznia 1828 r. Po ukończeniu nauki znalazł zatrudnienie jako urzędnik. Na wiadomość o formowaniu się pod Krakowem oddziału powstańczego wyruszył do Ojcowa i tam zgłosił gotowość do walki. Został przyjęty do oddziału strzelców w stopniu oficerskim. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. W bitwie został ranny i
Urodził się w pod kieleckiej wsi Czarnów 4 stycznia 1822 r. jako syn Augustyna herbu Lew i Rozalii z d. Lisiecka. Po skończeniu szkół znalazł zatrudnienie jako urzędnik zakładów górniczych w Dąbrowie. Po wybuchu powstania został przez Teodora Cieszkowskiego powołany do pełnienia funkcji kwatermistrza obozu powstańczego w Ojcowie. Po przegranej bitwie miechowskiej 17 lutego 1863
Urodził się w Kielcach 26 stycznia 1826 r. jako syn Augustyna herbu Lew, ekspedytora kasy przy Izbie Górniczej w Kielcach i Rozalii z d. Lisiecka. Był oficerem armii carskiej. Po wybuchu powstania wziął dymisję z wojska i włączył się do walki z caratem. Dowodził oddziałem strzelców w zgrupowaniu Kurowskiego w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863
Pochodził z Pińczowa. Po przybyciu do obozu ojcowskiego przyjęto go do oddziału Żuawów Śmierci. Wziął udział w wyprawie na Miechów. Poległ w czasie bitwy 17 lutego 1863 r. Jego ciało pogrzebano w mogile powstańczej na miejscowym cmentarzu parafialnym.
WB
Źródła:
Webersfeld Edward, Obóz w Ojcowie, w: Kuryer Lwowski 1913 nr 92https://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/77085/wankowski
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
