Urodził się w Brzozowie w 1834 r. W czasie wybuchu powstania był studentem prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim. Porzucił studia i przekradł się do tworzonego w Ojcowie oddziału powstańczego. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Po rozsypce po klęsce oddziału przeszedł pod komendę Teodora Cieszkowskiego i warz z nim walczył z Rosjanami pod Siewierzem
ZIENTARSKI Ludwik (1839-?)
Mieszkał w Krakowie i był czeladnikiem krawieckim. Dołączył do wyprawy przez granicę i 7 lutego znalazł się w obozie powstańczym w Ojcowie. Tam zapisano w rejestrach i przydzielono do kompanii strzelców. W jej szeregach walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r.
WB
Źródło:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023
ZIENTKIEWICZ Henryk (1844-1910)
Urodził się w Pstrągowie, był krawcem w Krakowie. W początkach lutego na wieść o formowanym oddziale powstańczym przekradł się do Ojcowa. Walczył z Rosjanami w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r., a po rozproszeniu oddziału przekradł się do oddziału Mariana Langiewicza. Wraz z nim odbył całą kampanię, którą kończyła bitwa pod Grochowiskami. Szczęśliwie powrócił do
ŻUKOTYŃSKI Władysław (1841-1872)
Urodził się w Rudnikach. Pracował jako oficjalista w majątku PIkułowce koło Lwowa. Wraz z innymi lwowskimi ochotnikami przyjechał do Krakowa i stąd dostał się do tworzonego w Ojcowie obozu powstańczego. Został mianowany sierżantem plutonu jazdy Rosego. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Po rozproszeniu oddziału nie poniechał walki tylko bił się z Rosjanami
ŻUROWSKI Józef (1841-?)
Urodził się w Rudnikach. Pracował jako oficjalista. Po przybyciu do obozu powstańczego w Ojcowie został mianowany do stopnia sierżanta. W powstaniu walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. pod rozkazami Apolinarego Kurowskiego, potem w oddziale Antoniego Jeziorańskiego pod Hutą krzeszowską i Kobylanką. Potem walczył pod dowództwem Jana Żalplachty Zapałowicza pod Mołożowem a następnie pod
ZYGMUNT Antoni (?-1913)
Pochodził ze Skałatu w regionie tarnopolskim. Był wdowcem i pracował jako leśniczy w dobrach prywatnych. W bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. był ranny, ale wyleczył się, gdyż w 1864 r. był sądzony w Tarnopolu za przestępstwa związane z powstaniem. Został skazany na karę 25 zł lub 8 dni aresztu. W drodze łaski kara został
ŻYWOCKI Aleksander (1842-?)
7 lutego zameldował gotowość walki w ojcowskim obozie powstańczy. Przy zapisie w rejestrach podał, że jest czeladnikiem murarskim. Został przydzielony do kompanii strzelców. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023AP Kielce zesp. 26, sygn. 1 (Naczelnik Wojenny Powiatów Olkuskiego i Miechowskiego), s
ŻYWODZKI Paweł (1845-?)
Był murarzem w Krakowie. Z dużą grupą ochotników przekradł się przez granicę i 7 lutego zgłosił gotowość walki w powstańczym obozie w Ojcowie. Został przydzielony do kompanii strzeleckiej z którą bił się z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródło
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023
