Mieszkał w Krzywaczce (myślenickie) i był tam szewcem. Razem z bracią rzemieślniczą przybył do ojcowskiego obozu powstańczego w pierwszej połowie lutego. Zastał zapisany w rejestrach i zakwalifikowany do oddziału kosynierów. Walczy w Miechowie 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023Dzienniki personalne i Roczniki Oficerskie WP 1921-24https://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/64146/jan-szafranski
Urodził się w Wiszence we wsi obwodu lwowskiego. W czasie powstania styczniowego był dzierżawcą majątku Rudka na Podlasiu. Na wieść o formowaniu się oddziału powstańczego przybył do Ojcowa i tu został przyjęty prawdopodobnie do kompanii strzelców. Walczył z Rosjanami 17 lutego 1863 r. w Miechowie. Po przegranej razem z innymi rozbitkami trafił do Krakowa. Stamtąd
Był piekarzem w Krakowie. Razem z innymi rzemieślnikami przybył 7 lutego do Ojcowa i zameldował się w obozie powstańczym. Tam zarejestrowano go i przydzielono do oddziału strzelców. Walczył z Rosjanami 17 lutego w Miechowie.
WB
Źródło:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023
Urodził się w Jędrzejowie i był czeladnikiem kowalskim. W lutym 1863 r. zgłosił się do ojcowskiego obozu powstańczego i tu przyjęto go prawdopodobnie do oddziału kosynierów. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. W bitwie został ranny w lewą nogę i ewakuowano go do Krzeszowic, gdzie był leczony w miejscowym szpitalu powstańczym. Po
Absolwent Instytutu Technicznego w Krakowie oraz studiów w Prusach i Saksonii. W 1848 r. w poznańskim był instruktorem sił zbrojnych – szkolił kosynierów, walczył w bitwach w Miłosławiu i Sokołowie. Brał udział w powstaniu węgierskim (1848-49) będąc w składzie legionu polsko-węgierskiego. Ujęty przez Austriaków został skazany wyrokiem sądu wojennego na rozstrzelanie, ale w drodze łaski
Przed powstaniem uczeń gimnazjum tarnowskiego. Wraz kolegami ze szkoły dotarł do obozu ojcowskiego. Tu został przyjęty do Kompanii Strzelców Tarnowskich kpt. Antoniego Uhmy. Brał udział w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Ranny szczęśliwie uniknął niewoli rosyjskiej.
WB
Źródła:
Kunisz A. – Udział ziemi tarnowskiej w powstaniu styczniowym, Kraków 1990Sokalski K. – Pamiętniki z 1863, w: Straż Polska
7 lutego zjawił się w obozie powstańczym w Ojcowie. Przy zapisie do rejestrów podał, że jest duchownym z Częstochowy. Został zakwalifikowany do kompanii strzeleckiej. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. Po klęsce oddziału zagrożony aresztowaniem udał się na emigrację. Jego nazwisko figuruje w spisie kapłanów z Polski Kongresowej będących na tułactwie.W książce
Urodził się w 1844 r. w Jaksicach jako syn Andrzeja i Ewy z d. Bańbuła Szczepków. Walczył w szeregach powstańczych podczas styczniowej irredenty. Przeżył szczęśliwie wszystkie walki i powrócił w rodzinne strony unikając represji ze strony Rosjan. Zmarł w 1920 r. i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Miechowie w sektorze I.
WB
Źródła:
https://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/78054/wincenty-szczepkahttps://geneteka.genealodzy.pl/
Nagrobek Wincentego Szczepki na
Urodził się w 1827 r. w Gobiatach na ziemi grodzieńskiej 1830 r. jako syn Mateusza herbu Jastrzębiec. 16 kwietnia 1860 r. Lucjan poślubił Mariannę Waligórską – był wtedy urzędnikiem komory celnej w Michałowicach. Po wybuchu powstania styczniowego wielokrotnie pomagał patriotom przejść granicę, a także kontaktował się z mieszkańcami Galicji w sprawach związanych z powstaniem. Nie
Pochodził z Zemborzyna w Królestwie Polskim. W lutym dotarł szczęśliwie do obozu powstańczego w Ojcowie. Wraz z towarzyszami broni uczestniczył w wyprawie na Miechów. Tam w bitwie 17 lutego 1863 r. został ciężko ranny. Szczęśliwie dowieziono go Krakowa, ale rany były na tyle poważne, że pomimo starań lekarzy zmarł 26 lutego.
WB
Źródła:
Staszel Jan – Bitwa miechowska
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
