Urodził się 28 marca 1899 r. w Rosku w powiecie czarnkowskim w zaborze pruskim. Szkołę powszechną ukończył w Rosku ale egzamin z zakresu 7 klas zdał w Sosnowcu. Naukę kontynuował w szkole podoficerskiej w Toruniu i Wadowicach. Odbył obowiązkową służbę wojskową a armii pruskiej jako saper kolejowy. Służył w armii od 29 lipca 1917 r. do 1 grudnia 1918 r.
Był uczestnikiem Powstania Wielkopolskiego. W szeregach II batalionu czarnkowskiego walczył od 5 stycznia 1919 r., jego dowódcą był ppor. Zdzisław Orłowski, późniejszy generał WP. Franciszek Tuta w wojsku polskim służył do 1939 r. Najpierw w 14 pułku artylerii ciężkiej, później w 214 pułku artylerii lekkiej. Po wojnie polsko-bolszewickiej pozostał w wojsku. W 1938 r. został oddelegowany do Miechowa i od 1 września pracował w Rejonowej Komendzie Uzupełnień w stopniu chorążego. Brał udział w wojnie obronnej 1939 r. i po klęsce oddziału powrócił do Miechowa. Po wojnie od 1948 r do 1964 r. pracował w PZU w Miechowie.
Zasługi wojenne Franciszka Tuty zostały docenione i otrzymał następujące odznaczenia: Brązowy Krzyż Zasługi, Medal za wojnę 1918-1921, Medal 10. Lecia Odzyskania Niepodległości, Srebrny i Brązowy Medal Za Długoletnią Służbę, Medal Zwycięstwa i Wolności oraz Odznakę Grunwaldzką.
Zmarł w Miechowie 11 maja 1975 r. i został pochowany na cmentarzu parafialnym.
WB
Źródła:
- Mrożkiewicz J. – Cmentarz parafialny w Miechowie, Kraków 2007
- Czubińska A., Grot Z., Miśkiewicz B. – Powstanie Wielkopolskie 1918-1919, Zarys dziejów, Warszawa – Poznań 1983
