Absolwent Instytutu Technicznego w Krakowie oraz studiów w Prusach i Saksonii. W 1848 r. w poznańskim był instruktorem sił zbrojnych – szkolił kosynierów, walczył w bitwach w Miłosławiu i Sokołowie. Brał udział w powstaniu węgierskim (1848-49) będąc w składzie legionu polsko-węgierskiego. Ujęty przez Austriaków został skazany wyrokiem sądu wojennego na rozstrzelanie, ale w drodze łaski zamieniono ją na 17 lat twierdzy w Komornie. Karę odbywał do amnestii w 1857 r. Po uwolnieniu włączył się do działalności patriotycznej w Krakowie, kiedy wybuchło powstanie swoje doświadczenie wojskowe chciał oddać dla potrzeb walki. Zameldował gotowość do walki w powstańczym obozie w Ojcowie. Walczył w Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. Po bitwie przedostał się do Krakowa. W marcu znowu wyruszył do powstania i wziął udział w bitwach pod Chrobrzem i Grochowiskami. Po powstaniu na stałe osiadł w Krakowie i wykorzystując swoją wiedzę techniczną pracował jako geometra. Zmarł w Krakowie 8 stycznia 1900 r.
WB
Źródła:
- Białynia-Chołodecki J. –Pamiętnik powstania styczniowego w pięćdziesiątą rocznicę wypadków: wznowienie „Księgi Pamiątkowej” tegoż samego autora wydany staraniem Komitetu Obywatelskiego we Lwowie r. 1904.
- CDIAL 195-1-58 (Zbiory Tadeusza Sauczeya)
- https://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/31118/jan-szatkowski
