Urodził się w Leksandrowie nie daleko Wiśnicza. W czasie powstania był kadetem marynarki austriacko-węgierskiej. Swój urlop wykorzystał aby przedostać się do formowanego w Ojcowie obozu powstańczego. Został tam przyjęty do oddziału Żuawów Śmierci. Walczył 17 lutego 1863 r. w Miechowie a po rozproszeniu oddziału przedostał się do partii Mariana Langiewicza. W szeregach tamtego oddziału walczył pod Małogoszczem, Pieskową Skałą, Skałą, Chrobrzem i Grochowiskami. Potem wszedł do formacji Józefa Śmiechowskiego i walczył pod bezpośrednimi rozkazami Józefa Miniewskiego. W Igołomii dostał się do niewoli, ale zdołał uciec i przedostał się Galicji. Tu jednak jako dezertera pochwycili go Austriacy. Został zdegradowany i skazany na trzy lata więzienia. Po siedemnastu miesiącach opuścił więzienie z uwagi na amnestię, ale wcielono go przymusowo do wojska w którym służył przez trzy lata.
WB
Źródła:
- Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie, rok XV (1969)
- Maliszewski J. – Sybiracy zesłani i internowani za udział w powstaniu styczniowym.
