Urodził się w Pałecznicy 23 kwietnia 1923 r. jako syn Feliksa i Apolonii z d. Ficek. Szkołę powszechną
ukończył w Pałecznicy.
Podczas okupacji hitlerowskiej ojciec Zygmunta działający w strukturach podziemnej organizacji bojowej wciągnął go do działania początkowo jako łącznika. Wreszcie zaprzysiężony już jako żołnierz Armii Krajowej przyjął pseudonim Wilk, później Orzeł i działał w kompanii pałecznickiej. Pełnił funkcje zastępcy dowódcy drużyny i w zakresie działania miał szkolenie, patrolowanie terenu, zbieranie informacji o przemieszczaniu wroga i o transportach wojskowych. Odpowiadał też za transporty zdobycznej broni i amunicji. Zajmował się również kolportażem pracy podziemnej a także brał udział w akcjach sabotażowych.
Po wyzwoleniu uzupełnił średnie wykształcenie w Liceum Ogólnokształcącym dla pracujących i pracował w Powiatowym Przedsiębiorstwie Budowlanym w charakterze kierownika stolarni. Później pracował w Zakładzie Energetycznym w Miechowie i Krakowie jako zastępca kierownika do spraw ekonomicznych.
Działał w Stowarzyszeniu Żołnierzy Armii Krajowej i Miechowskim Towarzystwie 1163 Roku oraz w Polskim Towarzystwie Turystyczno-Krajoznawczym.
Generał Bolesław Michał Nieczuja-Ostrowski wystąpił z wnioskiem o nadanie Zygmuntowi Srokoszowi stopnia oficerskiego. Zasługi Zygmunta Srokosza zostały uhonorowane nadanymi odznaczeniami: Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami, Krzyż Armii Krajowej, Medal Polska Obrońcy Swemu, Krzyż Partyzancki.
Zmarł 21 lutego 2011 r. i został pochowany na miechowskim cmentarzu prafialnym.
WB
- Źródła:
Nieczuja-Ostrowski B.M. – Inspektora AK Maria w walce, t 2, Elbląg 2007
https://dziennikpolski24.pl/w-ucichlych-sercach-wciaz-plynie-milosc/ar/2962874
