Urodził się 7 stycznia 1898 roku w Brzozówce (powiat miechowski), w rodzinie chłopskiej. Po zdobyciu średniego wykształcenia podjął w 1918 r. pracę w PKP przy budowie kolei wąskotorowej Charsznica – Kazimierza Wielka.
W 1920 r. po służbie wojskowej i nauce w Wielkopolskiej Szkole Podchorążych Piechoty, 27 sierpnia 1921 r. awansował do stopnia podporucznika.
Przeniesiony do rezerwy Feliks Srokosz wrócił do pracy w PKP. Kolejno był zawiadowcą stacji w Miechowie, Charsznicy, Działoszycach i w Bogorii koło Kazimierzy Wielkiej. W 1928 roku poświęcił się pracy na gospodarstwie w Pamięcicach. W okresie 1932 – 1945, przez 11 lat był wójtem gminy Pałecznica. Po wybuchu wojny, 1 września 1939 roku, wstąpił do ZWZ przyjmując pseudonim Tata, później należał do AK. Był też oficerem kwatermistrzostwa obwodu Miechów, po wyzwoleniu zaś prezesem Gminnej Kasy Spółdzielczej w Pałecznicy. Po upadku powstania warszawskiego w 1944 r. wykorzystując swoje kolejarskie koneksje i znajomości, pojechał do obozu w Pruszkowie i przywiózł stamtąd pełny wagon bezdomnych dzieci. Przez najbliższe miesiące, a nawet lata, dzieci te mieszkały i wychowywały się u rolników w gminie Pałecznica.
Feliks Srokosz zmarł 2 stycznia 1971 r. Pochowany został na miechowskim cmentarzu parafialnym.
WB
Źródła:
- Wielkopolska Szkoła Podchorążych Piechoty, Bydgoszcz 1924
- Nieczuja-Ostrowski B.M. – Inspektora AK Maria w walce, t 2, Elbląg 2007
- https://dziennikpolski24.pl/z-duma-o-ojcu/ar/1612392
