Urodził się w Lipowcu w powiecie chrzanowskim, był stolarzem. Przybył do ojcowskiego obozu powstańczego w lutym 1863 r. Razem z załogą ojcowską walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. Został ujęty przez Rosjan i wyrokiem sądu wojennego skazany na ciężkie roboty na Syberii. Pracował przy budowie kolei w guberni tulskiej i orelskiej pod nadzorem znanego z ludzkiego traktowania więźniów generała Sienilnikowa. Po interwencji ks. Ludwika Ruczki pozwolono części zesłańcom powrócić d kraju. Jan znalazł się w tej grupie i Rosjanie dostarczyli ich 7 listopada 1866 r. do stacji granicznej w Szczakowej, skąd mogli powrócić do domów. Z dokumentów wojskowych wiemy, że jan w 1923 r. przebywał w Jasnorzewie. Ostatnie lata życia spędził w Przytulisku Weteranów w Krakowie. Zmarł w 1927 r.
WB
Źródła:
- Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie, rok XV (1969)
- Czas 29.11.1866
- Dzienniki personalne i Roczniki Oficerskie WP 1921-24
- https://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/69215/jan-rokicki
