Urodził się w Krakowie lub Bejscach Jako syn Nikodema i Marianny z d. Tomaszewska. W czasie powstania styczniowego był czeladnikiem piekarskim. Przedostał się w lutym 1863 r. do obozu powstańczego w Ojcowie. Został przyjęty do Oddziału Żuawów Śmierci pod komendę Jana Nepomucena Gniewosza. Walczył z Rosjanami w Bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r., a po rozproszeniu oddziału przedostał się do Galicji do Krakowa. Ponownie wyruszył do walki pod wodzą Aleksandra Krukowieckiego i wziął udział w Bitwie w Glanowie, tam został ujęty przez Rosjan i skazany przez sąd siedział w więzieniu w Radomiu. Prawdopodobnie dzięki staraniu dyplomatów jako poddany austriacki został przekazany władzom galicyjskim i powrócił do Krakowa. Po powstaniu ożenił się z Feliksą Beniowską i otworzył własną piekarnię. W 1893 r. przystąpił do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64 r. Zmarł 11 sierpnia 1906 r. i został pochowany na cmentarzu Rakowickim wraz ze swoją żoną zmarłą w 1919 r.
WB
Źródła:
- Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie, rok XV (1969)
- https://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/73657/walenty-lysakowski
- CDIAL 195-1-79, Towarzystwo Weteranów, wnioski
