Urodził się 2 października 1910 r w Sosnowcu jako syn Józefa i Julianny. Szkoły ukończył w Sosnowcu. Po odbyciu służby wojskowej pozostał w wojsku i od 1937 r. pozostawał jako podoficer zawodowy w 3 kompanii karabinów maszynowych 40 pułku Dzieci Lwowskich we Lwowie. W czasie II wojny światowej walczył z Niemcami podczas obrony Warszawy na odcinku Cmentarza Wolskiego. Po upadku warszawy i rozwiązaniu jednostki zamieszkał w Miechowie. Tu znalazł zatrudnienie w Spółdzielni Rolniczo-Handlowej. W marcu 1941 r. został zaprzysiężony jako żołnierz podziemia w strukturach Związku Walki Zbrojnej przyjmując pseudonim „Brynica”. W 1942 r. po zmianie organizacyjnej podziemia zbrojnego znalazł się w szeregach 2 kompanii II batalionu 112pułku piechoty 106 dywizji piechoty Armii Krajowej.
1 marca 1943 r. został aresztowany przez miechowskie Gestapo. Po szeregu przesłuchań i tortur został wysłany do obozu koncentracyjnego w którym szczęśliwie doczekał wyzwolenia. Do Miechowa powrócił 1 1946 r.
Jego zasługi zarówno wojenne jak i partyzanckie zostały docenione przez władze – otrzymał szereg odznaczeń: Krzyż Virtuti Militari V klasy, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Partyzancki, Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939-45”
WB
Źródła:
- Wrzesień 1939 we wspomnieniach obrońców warszawskiej Woli, Warszawa 1995
- Mrożkiewicz J. – Cmentarz parafialny w Miechowie, Kraków 2007
