– Walczący w bitwie miechowskiej
Urodził się w Krakowie i był parobkiem. 7 lutego dostał do powstańczego obozu w Ojcowie i tu został zakwalifikowany jako kosynier. Walczył z Rosjanami w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Dalsze jego losy nie są znane.
WB
Źródła:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki
W czasie powstania styczniowego był uczniem krakowskiego Instytutu Technicznego. Kiedy dotarł do powstańczego obozu w Ojcowie tam zapisano go w rejestrach i przydzielono do kompanii jazdy pod rozkazy Rossego. Walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r. a po klęsce przedostał się do Krakowa.
WB
Źródło:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w
Urodził się w Radomiu jako syn Konstantego generała rosyjskiego. Był uczestnikiem wojny krymskiej, a potem pełnił funkcję kapitana korpusu wojsk pogranicznych. W 1861 r. podał się do dymisji i wrócił do rodziny w Radomiu. Do oddziału prowadzonego przez Apolinarego Kurowskiego dołączył w Maczkach 6 lutego, przedstawiając gotowy palna ataku na komorę celną
Urodził się w Gombinie pow. Szubin. Był właścicielem ziemskim. Zgłosił się do ojcowskiego obozu powstańczego i wziął udział w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Potem z Teodorem Cieszkowskim wziął udział w bitwie pod Pankami. Po tej bitwie przedostał się do oddziału Mariana Langiewicza i walczył pod Pieskową Skała i Skałą. Po
W czasie powstania styczniowego był uczniem Szkoły Technicznej w Krakowie. W początkach lutego zgłosił się do powstańczego obozu w Ojcowie. Został przyjęty do kawalerii. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Po bitwie przedostał się do Krakowa i powtórnie wyruszył do powstania. W bitwie pod Komorowem został ranny i wzięty do
Urodził się 6 listopada 1843 r. w Magnuszewie w radomskim. W czasie powstania styczniowego był praktykantem w zakładach fabrycznych Banku Polskiego w Dąbrowie Górniczej. W początkach lutego 1863 r. zgłosił się do walki w powstańczym obozie w Ojcowie. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Po rozproszeniu oddziału wraz z kilkoma
Bił się z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. został wzięty do niewoli i jako jednemu z niewielu udało się te pierwsze chwile niewoli przeżyć. Dalsze jego losy po opuszczeniu Miechowa nie są znane.
WB
Źródło:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w
Przybył do obozu powstańczego w Ojcowie 15 lutego 1863 r. Z racji swojego wyszkolenia i predyspozycji został przyjęty do oddziału Żuawów Śmierci. Został mianowany kapralem 1 Pułku. Zaledwie po dwóch dniach wyruszył na bitwę miechowską. O dalszych jego losach nie ma wiadomości.
Źródło:
Lista oficerów 1 Pułku Żuawów Śmierci, Ojców 15.2.1863 Ojców, w: Historia
Urodził się w Krakowie jako syn Tomasza i Marianny z d. Pielgrzymowicz. Był powstańcem załogi ojcowskiego obozu. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Został ranny i wzięty do niewoli rosyjskiej. Leczony był w miechowskim szpitalu. Prawdopodobnie po wyleczeniu został zesłany wyrokiem sądu wojennego na Syberię. Wrócił około 1877 r.
WB
Źródła:
Staszel J
Urodził się w Borku Szlacheckim. W czasie powstania styczniowego był w Krakowie lokajem. W lutym 1863 r. dotarł do powstańczego obozu w Ojcowie i tam został wpisany w rejestr powstańców. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r, a po niej powrócił do Krakowa. Powtórnie chciał wyruszyć z Antonim Jeziorańskim do powstania
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
