– Walczący w bitwie miechowskiej
Był zawodowym wojskowym z armii austro-węgierskiej. Po zgłoszeniu do powstańczego obozu ojcowskiego mianowano go kapitanem kompanii strzelców. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Po powstaniu był właścicielem zakładu naukowo-wychowawczego dla chłopców we Lwowie.
WB
Źródła:
Białynia-Chołodecki J.-Cmentarzyska i groby naszych bohaterów z lat 1794-1864 na terenie wschodniej Małopolski. Lwów 1928Staszel J. – Bitwa
Był porucznikiem dowódcą pododdziału jazdy Antoniego Lipczyńskiego. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Dalsze jego losy nie są znane.
WB
Źródło:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie, rok XV (1969)
Z zawodu był blacharzem. 7 lutego 1863 r. zgłosił się jako ochotnik do powstańczego obozu w Ojcowie. Zakwalifikowano go do oddziału strzelców. W swojej kompanii walczył w bitwie miechowskiej17 lutego 1863 r. a po rozproszeniu oddziału po przegranej przedostał się do oddziału powstańczego i walczył jeszcze pod rozkazami Karola Kality ps. Rębajło>
Białynia-Chołodecki
Urodził się w Krakowie i był czeladnikiem stolarskim. 7 lutego 1863 r. zameldował się jako ochotnik w powstańczym obozie ojcowskim i został zapisany w rejestrach i przydzielony do kompanii strzelców. Brał udział w Bitwie miechowskiej w której odniósł ranę. Szczęśliwie przetransportowany do Krakowa wyleczył się i znowu poszedł do powstania. Walczył jeszcze
Urodził się w Grzegorzewicach w olkuskim. Był studentem farmacji Szkoły Głównej w Warszawie. W pierwszej połowie lutego 1863 r. przybył do powstańczego obozu w Ojcowie. Brał udział w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. a po rozproszeniu oddziału po przegranej powstańców powrócił do Krakowa. Do walki wyruszył ponownie pod rozkazami Józefa Grekowicza
Był uczniem instytutu technicznego w Krakowie. Urodził się w Łętkowicach powiatu miechowskiego jako syn dzierżawcy tego majątku. Po przybyciu do ojcowskiego obozu powstańczego zakwalifikowano go do kawalerii. Brał udział w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. jako kawalerzysta w plutonie Rossego, pod rozkazami Wojciecha Cybulskiego.. Po powstaniu zajmował się garbarstwem skór. Pracował
Zapisany w obozie powstańczym w Ojcowie 10 lutego 1863 r. jako posiadający pistolet i pałasz oraz siwego konia, przydzielony został do kawalerii pod rozkazy Ludwika Miętty-Mikołajewicza. Bił się z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. Dalsze jego losy nie są znane.
WB
Źródła:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji
Brał udział w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Broni nie złożył aż do 1864 r. Po powstaniu osiadł w Klikuszowej, gdzie proboszczem był jego syn Piotr. Tam zmarł 30 maja 1915 r. otoczony szacunkiem i czcią powszechną.
WB
Źródło:
Gazeta Podhalańska nr 21 z dnia 30 maja 1915 str. 7
Urodził się 1 lutego1839 r. w Krakowie. Był krawcem. Do obozu powstańczego w Ojcowie przybył w połowie lutego 1863 r. i został zakwalifikowany do piechoty. W bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. był ranny kula w nogę. Szczęśliwie odstawiony do Krakowa wyleczył ranę i powtórnie poszedł do powstania pod rozkazami Dionizego Czachowskiego
W czasie powstania styczniowego był uczniem w gimnazjum w Tarnowie. Należał do organizacji młodzieży tarnowskiej przygotowującej się do powstania. W początkach lutego 1863 r. wraz z kolegami przybył do ojcowskiego obozu powstańczego, gdzie został przyjęty do kompanii strzelców tarnowskich dowodzonej przez Antoniego Uhmę. W bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. był ranny
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
