– Walczący w bitwie miechowskiej
Urodził się w Leżajsku jako syn Szymona i Salomei z d. Graff właścicieli wytwórni mebli w Leżajsku. Działalność patriotyczną rozpoczął od dostarczania broni w lubelskie. Przewożono ją ukrytą w meblach, które przewoził przez granicę między zaborem austriackim a rosyjskim. Działania te prowadził ze starszym bratem Bronisławem. Wozili meble do Krzeszowa, który znajdował
Krakowianin. Przybył do obozu powstańczego w Ojcowie i walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. W bitwie został ujęty przez Rosjan, uwięziony a następnie wyrokiem sądu wojennego skazany na zesłanie na Syberię. Zmarł na zesłaniu.
WB
Źródło:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki
Absolwent Instytutu Technicznego w Krakowie oraz studiów w Prusach i Saksonii. W 1848 r. w poznańskim był instruktorem sił zbrojnych – szkolił kosynierów, walczył w bitwach w Miłosławiu i Sokołowie. Brał udział w powstaniu węgierskim (1848-49) będąc w składzie legionu polsko-węgierskiego. Ujęty przez Austriaków został skazany wyrokiem sądu wojennego na rozstrzelanie, ale
Urodził się w Jędrzejowie i był czeladnikiem kowalskim. W lutym 1863 r. zgłosił się do ojcowskiego obozu powstańczego i tu przyjęto go prawdopodobnie do oddziału kosynierów. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. W bitwie został ranny w lewą nogę i ewakuowano go do Krzeszowic, gdzie był leczony w miejscowym
Urodził się w Wiszence we wsi obwodu lwowskiego. W czasie powstania styczniowego był dzierżawcą majątku Rudka na Podlasiu. Na wieść o formowaniu się oddziału powstańczego przybył do Ojcowa i tu został przyjęty prawdopodobnie do kompanii strzelców. Walczył z Rosjanami 17 lutego 1863 r. w Miechowie. Po przegranej razem z innymi rozbitkami trafił
Pochodził z Warszawy, ale w czasie powstania był aptekarzem pracując w aptece Romualda Wendy w Częstochowie. W lutym 1863 r. przyjechał do powstańczego obozu w Ojcowie i tu otrzymał funkcje setnika i dywizjonu kosynierów dowodzonego przez Teodora Cieszkowskiego. Walczył w 7 lutego Sosnowcu i 17 lutego w Miechowie, gdzie podczas bitwy otrzymał
Urodził się w Leksandrowie nie daleko Wiśnicza. W czasie powstania był kadetem marynarki austriacko-węgierskiej. Swój urlop wykorzystał aby przedostać się do formowanego w Ojcowie obozu powstańczego. Został tam przyjęty do oddziału Żuawów Śmierci. Walczył 17 lutego 1863 r. w Miechowie a po rozproszeniu oddziału przedostał się do partii Mariana Langiewicza. W szeregach
Urodził się w Przyborowie w powiecie brzeskim. Z pochodzenia był Żydem. Zgłosił gotowość walki z wrogiem w powstańczym obozie ojcowskim. Bił się w Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. a rozproszeniu oddziału przedostał się wraz z innymi do Krakowa. Powtórnie wyruszył do powstania pod rozkazami najpierw Anastazego Mossakowskiego a później Edwarda
Był oficerem z wojska austriackiego – doświadczony żołnierz bardzo potrzebny w obozie powstańczym w ojcowie, Apolinary Kurowski powierzył mu dowództwo kompanii strzelców. Walczył z Rosjanami w Sosnowcu 7 lutego i w Miechowie 17 lutego 1863 r. a po rozproszeniu oddziału po przegranej przedostał się do oddziału dowodzonego przez Dionizego Czachowskiego i pod
Przybył do Ojcowskiego obozu powstań czego i zgłosił chęć walki z wrogiem. Był uczniem u szewca w Krakowie. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. Dalsze jego losy nie są znane.
WB
Źródło:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie, rok
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
