– Walczący w bitwie miechowskiej
Urodził się w Chrzanowie jako syn Józefa i Teresy Jeleniówny, był rzemieślnikiem. Przybył do ojcowskiego obozu powstańczego i razem z jego załogą wyruszył na Miechów. Bił się z Rosjanami 17 lutego 1863 r. a po przegranej bitwie powrócił szczęśliwie do rodzinnego miasta. Zmarł w Chrzanowie w 1898 r.
WB
Źródła:
Staszel J. – Bitwa miechowska
Na początku lutego zgłosił się ochotniczo do obozu powstańczego w Ojcowie, gdzie zanotowano jago z zawody ekonoma i przydzielono do kompanii strzelców. Walczył z Moskalami w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Dalsze jego losy nie są znane.
WB
Źródła:
AP Kielce zesp. 26, sygn. 1 (Naczelnik Wojenny Powiatów Olkuskiego i Miechowskiego), s. 24 –
7 lutego zgłosił się do powstańczego obozu w Ojcowie. W rejestrach powstańczych zapisano go jako zakwalifikowanego do oddziału Kosynierów. Walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r. Dalsze jego losy nie są znane.
WB
Źródła:
AP Kielce zesp. 26, sygn. 1 (Naczelnik Wojenny Powiatów Olkuskiego i Miechowskiego), s. 5 – Lista przydziału z 7.2.1863 (rkps)https://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/75044/piotr-nowakowski
Urodził się 9 sierpnia 1844 r. w Mirowie koło Poręby Żegoty, w rodzinie Feliksa i Anieli Nowakowskich. Miał liczne rodzeństwo: Amelię, Helenę, Stanisława, Józefa i Wacława. Dorastał w rodzinie, która miała ambicje wykształcenia dzieci. Ludwik trafił na nauki do Krakowa. Edukacja w szkole technicznej nie trwała jednak długo. Przerwał ją udział w
Urodził się 8 marca 1837 r. w Krakowie. Był piekarzem na Zwierzyńcu. Zgłosił się ochotniczo do powstańczego obozu w Ojcowie i tu został wpisany w rejestry powstańcze, gdzie wyszczególniono, że posiada karabin. Walczył z Rosjanami w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Po klęsce powrócił do Krakowa i ponownie wyruszył do powstania
Urodził się w Krakowie i był parobkiem. 7 lutego dostał do powstańczego obozu w Ojcowie i tu został zakwalifikowany jako kosynier. Walczył z Rosjanami w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Dalsze jego losy nie są znane.
WB
Źródła:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki
W czasie powstania styczniowego był uczniem krakowskiego Instytutu Technicznego. Kiedy dotarł do powstańczego obozu w Ojcowie tam zapisano go w rejestrach i przydzielono do kompanii jazdy pod rozkazy Rossego. Walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r. a po klęsce przedostał się do Krakowa.
WB
Źródło:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w
Urodził się w Radomiu jako syn Konstantego generała rosyjskiego. Był uczestnikiem wojny krymskiej, a potem pełnił funkcję kapitana korpusu wojsk pogranicznych. W 1861 r. podał się do dymisji i wrócił do rodziny w Radomiu. Do oddziału prowadzonego przez Apolinarego Kurowskiego dołączył w Maczkach 6 lutego, przedstawiając gotowy palna ataku na komorę celną
Urodził się w Gombinie pow. Szubin. Był właścicielem ziemskim. Zgłosił się do ojcowskiego obozu powstańczego i wziął udział w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Potem z Teodorem Cieszkowskim wziął udział w bitwie pod Pankami. Po tej bitwie przedostał się do oddziału Mariana Langiewicza i walczył pod Pieskową Skała i Skałą. Po
W czasie powstania styczniowego był uczniem Szkoły Technicznej w Krakowie. W początkach lutego zgłosił się do powstańczego obozu w Ojcowie. Został przyjęty do kawalerii. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Po bitwie przedostał się do Krakowa i powtórnie wyruszył do powstania. W bitwie pod Komorowem został ranny i wzięty do
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
