– Walczący w bitwie miechowskiej
Był powstańcem z oddziału ojcowskiego dowodzonego przez Apolinarego Kurowskiego. Brał udział w potyczce w Michałowicach oraz bił się z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. Dalsze jego losy nie są znane.
WB
Źródło:
Zieliński S. – Bitwy i potyczki 1863-1864, Rapperswil 1913
Powstaniec z obozu ojcowskiego. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. W bitwie ranny został ujęty przez Rosjan. W marcu 1863 r. był wykazywany jako chory w miechowskim szpitalu prowadzonym przez siostry zakonne.
WB
Źródło:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w
Do powstańczego obozu w Ojcowie zgłosił się do walki podając, że jest uczniem w Krakowie. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. a po przegranej przedostał się do Krakowa, skąd wyszedł do powstania pod rozkazami Józefa Grekowicza i walczył pod Szklarami (5 kwietnia 1863) i Szycami (7 maja1863). Potem przeszedł
Urodził się 4 grudnia 1843 r. w Krakowie, jako nieślubny syn Julii Walczyńskiej. Wyuczył się zawodu fryzjera. Kiedy otrzymał wiadomość o formowaniu się pod Krakowem obozu powstańczego, już 7 lutego zameldował w nim swą gotowość do walki. Bił się z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. Po przegranej ukrywając się przez
Urodził się w Krakowie 1 stycznia 1828 r. Po ukończeniu nauki znalazł zatrudnienie jako urzędnik. Na wiadomość o formowaniu się pod Krakowem oddziału powstańczego wyruszył do Ojcowa i tam zgłosił gotowość do walki. Został przyjęty do oddziału strzelców w stopniu oficerskim. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. W bitwie
Urodził się w Działoszynie (częstochowskie). Był rzeźbiarzem. Zgłosił chęć walki z wrogiem przybywając do ojcowskiego obozu powstańczego. Walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r.. Po przegranej powstańców razem z innymi powstańcami dotarł do Krakowa, gdzie został przez Austriaków aresztowany i przez sąd wojenny skazany na internowanie w Ołomuńcu. Po zwolnieniu zamieszkał w
Zgłosił się w obozie powstańczym w Ojcowie. Brał udział w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. A po klęsce przedostał się najpierw do Krakowa a potem do Lwowa. 6 marca 1863 r. już ze Lwowa ponowni ruszył do walki. Dalszych informacji o nim brak.
WB
Źródła:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r
Przybył do ojcowskiego obozu powstańczego i został przyjęty do elitarnego oddziału Żuawów Śmierci. Ze swoim oddziałem bił się z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. Po przegranej razem z innymi przedostał się do Krakowa. Po powstaniu założył rodzinę. Zmarł przed 1919 r.
WB
Źródła:
Dzienniki personalne i Roczniki Oficerskie WP 1921-24https://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/64136/andrzej-wedrychowski
Stanisław Joachim hrabia Tyszkiewicz urodził się w Brukseli jako syn Janusza. Ojcem chrzestnym jego był Joachim Lelewel. Po wiośnie ludów ojciec zabrał go do Wielkiego Księstwa Poznańskiego gdzie kupił majątek. W początkach lutego Stanisław zgłosił chęć walki w ojcowskim obozie powstańczym. Sam komendant Apolinary Kurowski przyjmował go do oddziału i mianował go
Krakowianin, uczeń futernika wraz z kolegami przedostał się przez granicę do powstańczego obozu w Ojcowie. W szeregach strzelców walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r. a po przegranej przedostał się do Krakowa. Niedługo potem w szeregach oddziałów dowodzonych przez Mariana Langiewicza powtórnie wyruszył do powstania. Ujęty przez Rosjan prawdopodobnie pod Chrobrzem został
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
