– Powstańcy styczniowi
Urodził się 30 kwietnia 1841 r. w dziedzicznej włości Wilczogóra, jako syn Władysława herbu Nieczuja, właściciela dóbr, referendarza stanu, sekretarza generalnego byłego Królestwa Polskiego okręgu czerskiego. Wstąpił w Petersburgu do szkoły inżynierów wojennych. W dwa lata później jako oficer zawiązał z kolegami patriotyczne koło celem propagandy w wojsku na korzyść oswobodzenia Polski
W czasie wybuchu powstania styczniowego był studentem Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Przerwał studia i wraz z kolegami przedostał się do tworzonego w podkrakowskim Ojcowie obozu powstańczego. Wraz załogą obozu wziął udział w Bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r.. Po rozproszeniu oddziału przedostał się do Krakowa. Nie powrócił już na studia uniwersyteckie, lecz
Urodził się 15 listopada 1843 r. w Brzeżanach w obwodzie tarnopolskim. Gimnazjum ukończył w Tarnopolu po czym rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Studia przerwał wybuch powstania. Wraz z kolegami ze studiów udał się do tworzonego w Ojcowie pod Krakowem obozu powstańczego. Tam został zakwalifikowany do kompanii strzelców. Wraz załogą
Po ukończeniu studiów na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie wstąpił do wojska austriackiego gdzie zdobył stopień porucznika. Na wieść o wybuchu powstania uzyskał dymisje z wojska i udał się do obozu w podkrakowskim Ojcowie gdzie formowany był oddział powstańczy. Tam od razu otrzymał nominację na kapitana i dowódcę kompanii strzelców. Wraz załogą ojcowska
W czasie wybuchu powstania styczniowego był studentem Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Wraz z kolegami studentami przedostał się do obozu powstańczego organizowanego w Ojcowie, tam został przyjęty do oddziału Żuawów Śmierci. Z załoga obozową wziął udział w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r.
WB
Źródła:
Rzecz o roku 1863, publ. towarzysząca wystawie: Uniwersytet Jagielloński wobec Powstania
MORAVIENCIS (MORAWIŃCZYC) Bronisław (1845-1891)Czytaj dalej …
Były oficer wojska polskiego w 1831 r. kawaler krzyża Virtuti Militari. Był urzędnikiem Magistratu w Krakowie i inspektorem dochodów niestałych. Brał udział w walkach z Rosjanami na terenie Królestwa (prawdopodobnie w Miechowie). Powrócił szczęśliwie do Galicji. Zmarł nagle 14 sierpnia 1863 r. w Krakowie.
WB
Źródła:
Czas – 15 sierpnia 1863Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego, wystawa „Rzecz
Urodził się 1 maja 1841 r. w Dołędze, był synem Teofila Pikuzińskiego i Anny z Bratkowskich Pikuzińskiej. Jego ojciec Teofil należał do tajnego sprzysiężenia szlacheckiego, został w lutym 1846 roku uprowadzony przez gromadę chłopów i prawdopodobnie przez nich po drodze zabity. W wieku pięciu lat wywieziony przez matkę do Krakowa, pobierał stosowne
Urodzony w 1842 roku w Goszczanowie, ziemi Kaliskiej. Walczył pod rozkazami Rochebruna w Oddziale „Żuawów Śmierci” w randze porucznika. Brał udział w bitwach: Miechów 17 lutego 1863 r. i Chroberz 17 marca 1863 r. Był trzykrotnie ranny. Po powstaniu wyemigrował do Rumunii a stamtąd na Węgry. Zmarł w kraju w 1919
Urodził się 21 maja 1841 r. w Krakowie jako syn Tomasza urzędnika. Ukończył gimnazjum Św. Anny i w 1861 r. rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Po wybuchu powstania oczekiwał okazji aby mógł się przyłączyć do walczących. W lutym na wieść o formowanym w Ojcowie oddziale powstańczym przeszedł granicę Galicji
Urodził się w Gorlicach. W czasie wybuchu powstania styczniowego był studentem Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Razem z kolegami z uczelni przedostali się przez granicę Galicji di Królestwa i dotarli do formowanego w Ojcowie obozu powstańczego. Bił się z Moskalami w Miechowie 17 lutego 1863 r. Po rozsypce oddziału po przegranej bitwie przedostał
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
