Urodził się w Poniku (świętokrzyskie) jako syn Franciszka i Teofili z Szokalskich. Od 15 roku życia do 1843 r. kształcił się w Akademii Plastycznej w Wiedniu. Wyższe kursy odbywał we Wrocławiu. Będąc akademikiem w Poznaniu w 1846 r. został skazany na karę roku więzienia, którą odsiadywał w Moabicie. Wziął udział w powstaniu wielkopolskim w 1848. Po studiach został przemysłowcem, otworzył w rodzinnej wsi fabrykę maszyn. Z Ponika wyruszył do powstania styczniowego w 1863 r. i zgłosił chęć walki w obozie powstańczym w Ojcowie. Został kapitanem strzelców w oddziale naczelnika Apolinarego Kurowskiego. Walczył w Miechowie 17 lutego 1863 r. Po przejęciu rejestrów ojcowskich przez Rosjan jego majątek został skonfiskowany, a fabryka spalona. Wobec tego jego rodzice przenieśli się do Krakowa, a on sam wyjechał za granicę. Pracował przy kolei we Francji, a potem założył fabrykę wyrobów drewnianych w Szwajcarii. Za namową Ignacego Kamińskiego i po otrzymaniu zezwolenia na pobyt w Galicji, objął osadę w kierownictwie szklanych hut na Pokuciu. Gwałtowny rozwój nafciarstwa zwabił go do Krosna, gdzie przebywał od 1872. Zajmował się wykorzystaniem produktów z ropy naftowej. Wydawał w tym mieście czasopismo „Przegląd Górniczy Techniczny i Przemysłowy”.
Jego działalność przemysłowa podupadła, więc zajął się pisarstwem. Udzielał się jako pisarz i publicysta i działacz gospodarczy. Był dziennikarzem we lwowskich gazetach, określany jako pisarz rzucający granatami. Wydawał i redagował lwowskie czasopisma: „Sztandar Polski”, „Strażnica Polska”, „Wiadomości Przemysłowo-Rękodzielnicze”. Wydał m.in. książkę o wykorzystaniu odpadów w przemyśle oraz „Asfalty krajowe i użytkowe” (wyd. Jasło 1885). Opiekował się malarzami i kolekcjonował obrazy. U niego w mieszkaniu w Krośnie w 1890 r. zamieszkał malarz Seweryn Bieszczad. Sam malował akwarele i wykonywał szkice i rysunki tuszem. Uwieczniał w nich Sanok. Zachęcony nowymi odkryciami powrócił do Krosna i do działalności naftowej. Zmarł w Krośnie 9 września 1892 r. i został pochowany tamże na Starym Cmentarzu 11 września 1892 r.
WB
Źródła:
- Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie, rok XV (1969)
- CDIAL 102-1-75, lista powstańców – rękopis
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Nepomucen_Gniewosz
- https://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/33632/jan-nepomucyn-gniewosz
