Urodził się 10 października 1924 r. w Nowej Wsi (pow. Brasław w woj. wileńskim) jako syn Józefa i Franciszki z d. Moroz. 10 lipca 1944 r. wstąpił do Armii Czerwonej. Już po miesiącu (15 sierpnia 1944 został przeniesiony do 28 pułku piechoty Wojska Polskiego organizowanego w Związku Radzieckim. W czynnej służbie wojskowej był do 14 grudnia 1946 r. Szlak bojowy szeregowego Bakiewicza rozpoczął się właściwie w miejscowości Szuja (na północ od Moskwy), gdzie żołnierze dowiedzieli się, że przechodzą do 2 armii Wojska Polskiego. Właściwe formowanie pułku odbyło się w pierwszym miejscu zakwaterowania tj. miejscowości Hryniewicze pod Białymstokiem. Szlak bojowy pułku wiódł przez Drohiczyn, Żurów, Dęblin, Radom, Kalisz, Poznań, Krzyż, Wrocław, Wołów i Rothenburg. Tam doszło do walki z niemieckimi oddziałami przy forsowaniu Nysy Łużyckiej. Po zdobyciu Rothenburga pułk walczył w rejonie Budziszyna, a następnie pod Dreznem. Pułk wziął udział w operacji praskiej i tam zastał go koniec wojny. 13maja 1945 r. pułk rozpoczął powrót do kraju. Przez Zgorzelec, Wrocław, Opole, Oświęcim, Nowy Sącz, Rzeszów dotarli do Przemyśla – miejsca przeznaczenia. Ildefons Bakiewicz w czasie służby ukończył kursy łączności i został dowódcą stacji telefonicznej. Brał udział w walkach jakie pułk prowadził z reakcyjnym podziemiem na terenie Bieszczad. Po zakończeniu walk pracował w garnizonie wojskowym w Rzeszowie i Przemyślu. Stamtąd został przeniesiony do Miechowa i pracował tu w Wojskowej Komendzie Rejonowej. Pełnił różne funkcje: był pisarzem kancelarii, pomocnikiem kierownika sekcji i kierownikiem sekcji. Już w Miechowie w trybie zaocznym ukończył szkołę średnią – liceum i uzyskał dyplom. Od 1944 r. nie widział się ze swoją mamą. W 1977 r. uzyskał odpowiednie zezwolenia (mama mieszkała w ówczesnej ZSRR) i wyprawił się do rodzinnej miejscowości i tam, po 33 latach spotkał się z nią. Już w Miechowie wstąpił w związek małżeński pojmując za żonę Danutę Rzemieniec, z którą miał dwoje dzieci. Po przejściu na emeryturę pracował jeszcze WZGS i szpitalu w Miechowie. Był działaczem Ligi Obrony Kraju. Często uczestniczył w spotkaniach z młodzieżą i w uroczystościach patriotycznych.
Za zasługi wojenne oraz pracę społeczną otrzymał liczne odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Walecznych, Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi, Brązowy Medal Zasłużony na Polu Chwały, Medal Za zwycięstwo nad Niemcami, Medal Za Odrę Nysę i Bałtyk, Złoty Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny, Srebrny Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny, Brązowy Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny, Medal Za udział w Walkach o Berlin, Brązowy Medal Za zasługi dla Obronności Kraju, Medal !0 lecia Polski Ludowej, Srebrna Odznaka Zasłużony Działacz LOK, Odznaka Zasłużony dla Kielecczyzny, Medal 40 lecia Polski Ludowej, Medal Za Udział w Walkach w Obronie Władzy Ludowej, Order Budowniczych Polski Ludowej, Odznaka Grunwaldzka. W 2015 r. został członkiem Korpusu Weteranów Walk o Niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej.
Kapitan Ildefons Bakiewicz Zmarł w Miechowie 28 marca 2016 r. i został pochowany na cmentarzu parafialnym w rodzinnym grobowcu.
WB
Źródła:
- Ginalski E. – Byliśmy za Łabą. Z dziejów 28 Pułku Piechoty, MON, Warszawa 1964
- Dokumenty rodzinne
