Urodził się 29 czerwca w Kowarach w powiecie miechowskim. Pierwsze nauki pobierał pod kierunkiem swojego stryja ks. Dra Ignacego Antonowicza w kolegium kujawskim. W 1938 r. ukończył Państwową Szkołę Przemysłową w Krakowie uzyskując tytuł technika chemika. Odbył staż w Junackich Hufcach Pracy, a następnie służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Saperów w Modlinie. Po jej ukończeniu otrzymał stopień kaprala podchorążego saperów.
Wojna zastała go podczas pracy przy budowie fortyfikacji twierdzy Modlin.
1 września 1939 r. został przydzielony do grupy zaporowej „Pilica”, której zadaniem było wysadzenie mostów na Pilicy w rejonie Tomaszowa Mazowieckiego i Warki. Po wykonaniu tego zadania wszedł w skład Batalionu Saperów Zmotoryzowanych, których Armia Czerwona otoczyła i rozbroiła we wsi Machów. Z rosyjskiej niewoli udało mu się uciec i próbował powrócić do rodziny w Radziemicach, ale w drodze 10 października został zatrzymany przez żandarmerię niemiecką w Dęblinie i skierowany do obozu jenieckiego. Jako jeniec przebywał w Stalagu XI – A. Altengrabow, a następnie na robotach rolnych w Arbeitskomando Emersleben. W celu odzyskania wolności zaczął symulować chorobę, w związku z czym skierowano go do szpitala dla jeńców w Magdeburgu. Dzięki pomocy pracującego w szpitalu polskiego lekarza, jako siły pomocniczej por. Władysława Widy-Wirskiego – po skierowaniu na komisję został zakwalifikowany, jako nie zdolny do pracy i przeznaczony do zwolnienia.
Do Radziemic wrócił na początku września 1940 r. Zaraz został włączony w nurt pracy konspiracyjnej. Do ZWZ zaprzysiągł go redaktor Romuald Jeżewski, wysiedlony z Poznania, a zamieszkały wówczas w Radziemicach. Przyjął pseudonim „Włodek”.
W pierwszym okresie działalności był zastępcą dowódcy plutonu por. „Paska”. Prowadził również nasłuch radiowy audycji BBC. Materiał ten był wykorzystywany przez red. Jeżewskiego przy redagowaniu miejscowej gazetki „Ogniem i Mieczem”. Działalność jego w tym okresie polegała również na doborze ludzi, zbieraniu broni, nadzorowaniu budowy schronów na przewidywane zrzuty, szkoleniu itp.
Po zakończeniu reorganizacji działalności podziemnej znalazł się w placówce „Radziemice”, stanowiącej pluton w batalionie słomnickim 112 pułku piechoty, 106 dywizji piechoty AK. Dowódcą batalionu był w pierwszym okresie rotmistrz „Garda” z miejsca postoju Nadzów, a następnie por. „Kmita”. Dowódcą kompanii został ppor. „Grab” – Bronisław Zagajewski z Prandocina.
W październiku 1944 roku ukończył kurs dla dowódców niższych szczebli zorganizowany przez 106 dywizję piechoty w lasach sancygniowskich. Jedną z kompanii osłony dowodził ppor. „Kłos” – Jerzy Biechoński, a jednym z wykładowców był kpt. cichociemny „Zasaniec” . Obaj zginęli w kilka dni po zakończeniu mojego turnusu w trakcie rozbrajania min.
Po wkroczeniu Rosjan w styczniu 1945 r. wyjechał z terenu powiatu miechowskiego. Nie ujawnił działalności konspiracyjnej a w dokumentach podawał udział w kampanii wrześniowej oraz pobyt w niewoli.
Pracował w przemyśle na kierowniczym stanowisku, z czego 18 lat w przemyśle węglowym oraz w energetyce w zakresie ochrony środowiska – w tym 12 lat, jako dyrektor przedsiębiorstwa. W 1954 r. uzyskał tytuł inżyniera ceramika, na krakowskiej AGH.
Po przejściu na emeryturę 1.11.1978 przesłał dane dotyczące służby wojskowej do Koła Byłych Żołnierzy AK w Londynie, skąd otrzymał zaświadczenie weryfikacyjne. Do Światowego Związku Żołnierzy AK wstąpił w 1992 r. Należał do Koła Katowice, w którym pełnił obowiązki przewodniczącego Komisji Historycznej. W wyborach do władz Zarządu Okręgu w dniu 9.10.1995 został wybrany na stanowisko wiceprezesa, które to obowiązki pełnił 7 lat.
Za swoje zasługi otrzymał odznaczenia: Medal Wojska – czterokrotnie (1.07.1948), Srebrny Krzyż Zasługi (4.12.1955), Złoty Krzyż Zasługi (28.11.1962), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (7.07.1978), Medal za Wojnę 1939 roku (12.12.1983), Krzyż Kampanii Wrześniowej (15.08.1985), Krzyż Armii Krajowej (10.02.1988).
Zmarł 24 czerwca 2012 roku w Katowicach i został pochowany na cmentarzu komunalnym.
WB
Źródła:
- Informator SŻAK w Krakowie, nr 107
- Bolesław Michał Nieczuja-Ostrowski; Inspektorat AK „Maria” w walce t.II Kryptonim „Michał”-„Maria” (1943-VI.1944) Część II;
- Fundacja Inspektoratu Światowego Związku Żołnierzy AK i Sekcji Obrony Życia Dziecka im. Inspektoratu; Elbląg 2007
- zbiory IKP
- nekrologi.net
- nekrologi.wyborcza.pl
