Zameldował się lutego 1863 r. w obozie powstańczym w Ojcowie. Posiadał ubranie. Zapisany w rejestrach został wytypowany do kawalerii. Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r.
Źródła:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a Ojczyźnie życie, Włoszczowa 2023AP Kielce zesp. 26, sygn. 1 (Naczelnik Wojenny Powiatów Olkuskiego i Miechowskiego), s. 22 – Lista potrzeb
Urodził się 21 grudnia 1903 r. w Czernichówku w powiecie krakowskim jako syn Izydora i Marianny z Wąsiołków. Ukończył gimnazjum w Krakowie i studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Ukończył również Akademię handlowa w Krakowie. Powołany do służby wojskowej ukończył w 1926 r. Szkołę Podchorążych Kawalerii w Biedrusku, otrzymując stopień podporucznika. W 1933 r. otrzymał przydział
Pochodził z Białorusi. Zawarł związek małżeński z Sabiną Szurmacką ze Święcic w kościele w Słaboszowie w 1858 r. Utrzymywał rodzinę pracując w dworze w Święcicach. Zginął w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. i został potajemnie pochowany pod wschodnim murem cmentarza parafialnego.
WB
Źródła:
Informacja od rodziny powstańca
Przybył do ojcowskiego obozu powstańczego w połowie lutego. Został zapisany w rejestrach i z racji dobrej znajomości koni przydzielony do kawalerii (3 plutonu). Walczył z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. Po klęsce oddziału przedostał się do Galicji i tam mieszkał. Jego nazwisko i stopień szeregowego widnieją w rejestrach Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa
Urodził się w Krakowie w rodzinie kupieckiej. Dotarł do obozu powstańczego organizowanego w Ojcowie. Tu zapisano go kompanii dowodzonej przez Węgra Rosego a wchodzącego w skład grupy dowodzonej przez Wojciecha Cybulskiego. Po klęsce miechowskiej przez Krzeszowice przedostał się do Galicji. Po powstaniu był we Lwowie urzędnikiem kolejowym.
WB
Źródła:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r
Z pochodzenia był Rosjaninem, mieszkał we Lwowie. Razem z grupą polskich patriotów przynył najpierw do Krakowa, a potem nocą przez granicę do Ojcowa. Tam zameldował się w powstańczym obozie. Zapisany w rejestrach został przydzielony do kompanii strzelców. W jej szeregach walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r.
WB
Źródło:
Kulpiński J. Malicki A.- Tobiem winien miłość, a
Pochodził z Zagłębia. Wraz z kolegami dotarł do obozu ojcowskiego i pod dowództwem Apolinarego Kurowskiego wyruszył na Miechów. Ranny w czasie bitwy 17 lutego 1863 r. został przetransportowany do Krakowa gdzie zmarł.
WB
Źródła:
Szwed R. – Powstanie styczniowe w Zagłębiu Dąbrowskim, PWN 1978https://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/59973/jan-czupial
Krakowianin, wraz z przyjaciółmi przybył do obozu ojcowskiego. Wziął udział w wyprawie na Miechów i tam został ciężko ranny. Szczęśliwie wywieziony do Krakowa zmarł w Szpitalu św. Ducha w dniu 26 lutego 1863 r. Został pochowany na miejscowym cmentarzu.
WB
Źródła:
Czas nr 46 z dnia 26 lutego 1863Kolumna Z., Pamiątka dla rodzin polskich…, t. IIhttps://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/24195/franciszek-dabek
Był robotnikiem w Dąbrowie Górniczej. W bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. został ciężko ranny. Dowieziono go szczęśliwie do Krakowa, tam mimo pomocy lekarzy zmarł 23 lutego 1863 r.
WB
Źródło:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza Girtlera, Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie, rok XV (1969)
Na sygnał powstania przedostał się do obozu powstańczego w Ojcowie. Zapisano go do Drugiego Dywizjonu Kosynierów. Razem z ojcowska załogą próbował zdobyć Miechów 17 lutego 1863 r. Po klęsce oddziału przedostał się do oddziału Karola Kality ps. Rębajło. W jego oddziale walczył do momentu przegranej bitwy pod Opatowem gdzie został wzięty do niewoli rosyjskiej. Skazany
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
