– Włodzimierz Barczyński
Urodził się w Chrzanowie jako syn poczmistrza. Pracował z ojcem w urzędzie pocztowym w Chrzanowie. Podobnie jak jego brat Ludwik przedostał się do ojcowskiego obozu powstańczego i został przyjęty do kompanii strzelców. Brał udział w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Dalsze jego losy nie są znane.
WB
Źródła:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17
Urodził się w Chrzanowie jako syn poczmistrza. Był uczniem gimnazjum im. Św. Anny w Krakowie. Porzucił naukę i przedostał się do powstańczego obozu w Ojcowie, gdzie mimo młodego wieku przyjęto go do kompanii strzelców. Brał udział w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. a po rozsypce oddziału po klęsce powstańców powrócił szczęśliwie
Urodzony w 1818 r. w Miechowie jako syn Dominika i Teresy z Karwackich ( Dominik był aptekarzem, który w 1810 r. sprowadził się do Miechowa Pragi). Był właścicielem rodzinnej apteki i od 1861 r. mocno związany z ruchami patriotycznymi. Był inicjatorem wielu miechowskich działań patriotycznych. Brał udział w bitwie miechowskiej 17 lutego
Włoch z Neapolu służył w austriackim 26 batalionie strzelców. Wraz z kilkoma kolegami zdezerterował z wojska u przedostał się do ojcowskiego obozu powstańczego. Został przyjęty do oddziału Żuawów Śmierci. Bił się z Rosjanami w Miechowie 17 lutego 1863 r. a po klęsce przedostał się do Mysłowic. Tam niestety został ujęty przez pruskich
Urodził się w Kielcach 26 stycznia 1826 r. jako syn Augustyna herbu Lew, ekspedytora kasy przy Izbie Górniczej w Kielcach i Rozalii z d. Lisiecka. Był oficerem armii carskiej. Po wybuchu powstania wziął dymisję z wojska i włączył się do walki z caratem. Dowodził oddziałem strzelców w zgrupowaniu Kurowskiego w bitwie miechowskiej
Urodził się w pod kieleckiej wsi Czarnów 4 stycznia 1822 r. jako syn Augustyna herbu Lew i Rozalii z d. Lisiecka. Po skończeniu szkół znalazł zatrudnienie jako urzędnik zakładów górniczych w Dąbrowie. Po wybuchu powstania został przez Teodora Cieszkowskiego powołany do pełnienia funkcji kwatermistrza obozu powstańczego w Ojcowie. Po przegranej bitwie miechowskiej
Był uczniem, razem z kolegami przedostał się do powstańczego obozu w Ojcowie. Tu przyjęto go do oddziału w randze szeregowego. Walczył z Moskalami w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Pomimo otrzymanej rany udało mu się dostać do Krakowa, skąd po wyleczeniu wraz z Aleksandrem Krukowieckim wyruszył do powstania. Został wzięty do
Był powstańcem obozu w Ojcowie. Brał udział w Bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. w której poległ. Został pochowany we wspólnej mogile powstańczej na miechowskim cmentarzu parafialnym.Jego brat był ranny i leczony w lazarecie w Busku. Uciekł stamtąd i uniknął represji.
WB
Źródło:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej
Urodził się 18 kwietnia 1895 r. w Żuradzie w powiecie olkuskim jako syn Józefa i Zofii z d. Gregorskiej. Po skończeniu szkoły powszechnej pracował z ojcem na gospodarstwie. Po jakimś czasie poznał swoją przyszłą żonę Stanisławę i po ślubie zamieszkali we wsi Tuczna Baba pod Dąbrową Górniczą (obecnie dzielnica Dąbrowy Tucznawa).Zaraz po
Urodził się w Krakowie, jego ojciec był więźniem stanu w 1846 r. W lutym 1863 r. dostał się do powstańczego obozu w Ojcowie. 17 lutego 1863 r. bił się z Rosjanami w bitwie, a po rozproszeniu oddziału powrócił do Krakowa.
WB
Źródła:
Staszel J. – Bitwa miechowska 17 II 1863 r. w relacji pamiętnikarskiej Kazimierza
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
