– Włodzimierz Barczyński
Urodził się w 1841 r. w Maszkienicach w powiecie brzeskim. Przed powstaniem był czeladnikiem piekarskim w Tarnowie. Wraz z kolegami wyjechał 9 lutego 1863 r. do Krakowa a stamtąd dostali się do obozu ojcowskiego. Został przyjęty do kompanii strzelców i wraz z towarzyszami bił się w Miechowie 17 lutego 1863 r.Po bitwie
Urodził się w Tarnowie, był wyrobnikiem. Na początku lutego 1863 r. wraz z kolegami pojechał do Krakowa a stamtąd dostali się do Ojcowa. W obozie A. Kurowskiego został przydzielony do oddziału kosynierów. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r., przeżył bitwę i powrócił szczęśliwie do Tarnowa. Tam został zatrzymany przez
Był uczniem piekarskim i terminował u piekarza Stępkiewicza w Tarnowie. Wraz z kolegami z Tarnowa wyruszył do powstania i znalazł się w obozie ojcowskim. Tam został przyjęty do oddziału kosynierów, w którym walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r.. Po rozproszeniu oddziału powrócił do Galicji. Powtórnie chciał się dostać do powstania
Urodził się w 1842 r. w Tarnopolu. Przed powstaniem był uczniem kursu pedagogicznego akademii krakowskiej. W swoich wspomnieniach napisał:”Pod Ojcowem zastaliśmy cały obóz. Kilka dni poświęcono na nauczanie nowozaciężnych zasadniczych rzeczy z zakresu sztuki wojennej, poczem mieliśmy wyruszyć, czekano tylko na broń, bo tej ciągle jeszcze nie było. Rozdzielono tymczasem przybyłych do
Urodził się 22.09.1840 r. w Rolowie. Był właścicielem części dóbr Rolów, natomiast mieszkał w Żydaczowie. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem był dependentem notarialnym, natomiast w czasie powstania służył w oddziale Bończy, przy ułanach pod majorem Kosą. Brał udział w potyczkach pod
Urodził się w 1838 r. w Szynwałdzie k. Tarnowa. Syn Wincentego, matka z d. Chmielowska. Pracował jako oficjalista w gorzelni u Sanguszków w Gumniskach k. Tarnowa. W powstaniu 1863 r. był żołnierzem w oddziale Kurowskiego w Ojcowie, potem w batalionie rzeszowskim Popiela. Ciężko ranny 20 VI 1863 r. pod Komarowem, leczony w
Urodził się w 1843 r. w Starym Bychtowie na ziemi Mohylowskiej. Zdobył wykształcenie techniczne inżynierskie. W początkach lutego 1863 r. znalazł się w obozie powstańczym w Ojcowie gdzie został przyjęty do oddziału Żuawów Śmierci. Walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. a po rozproszeniu oddziału po przegranej bitwie powrócił do Krakowa
Urodził się w Krakowie w 1841 r. Z zawodu był krawcem. Po przybyciu do obozu ojcowskiego został przydzielony do oddziału Żuawów Śmierci. Pod wodzą Franciszka Rochebrun walczył w bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. Zmarł w 1919 r jako podopieczny przytuliska weteranów powstania styczniowego w Krakowie.
WB
Źródła:
Dzienniki personalne i Roczniki Oficerskie WP 1921-24Maliszewski
Urodził się w Bochni 5.12.1843 r. Jako syn Michała i Franciszki z d. Śliwińska. W początkach lutego 1863 r. dotarł do obozu powstańczego w Ojcowie. Wraz z oddziałem wyruszył na Miechów i tam walczył 17 lutego 1863 r. Po bitwie powrócił do Galicji gdzie został uwięziony przez władze austriackie. W więzieniu przebywał
Urodził się w Wodzisławiu w 1841 r. Z zawodu był kowalem. Na początku powstania trafił do partii Apolinarego Kurowskiego i wraz z towarzyszami brał udział w oswobadzaniu trójkąta granicznego. Po rozproszeniu oddziału po bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 r. znalazł się w oddziale Augusta Jasińskiego. Potem walczył pod dowództwem Kazimierza Konrada Błaszczyńskiego
Strona utworzona przy wsparciu finansowym
Starostwa Powiatowego w Miechowie oraz Gminy i Miasta Miechów.
